صفی علیشاه
بخش ۴۶۱ - العفه
بضد شهوت او را هست عفت
ز عفت هم حیا وحجب و غیرت
گذشت و بذل و استغنا و ایمان
وفا و صدق و پاس عهد و احسان
سکوت وستر و هم حفظ امانات
سلوک و سازش و تقوی و طاعات
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۶۳ - القناعهقناعت باز ضد حرص و آزاست
- بخش ۴۶۴ - الشفقهدگر ضد حسدها شد شفقت
- بخش ۴۶۵ - التواضعتواضع ضد کبرت بی‌مظنه است
- بخش ۴۶۶ - الجودبضد بخل هم جود است و ایثار
- بخش ۴۶۷ - الاخلاصدگر ضد ریا صدق است و اخلاص
- بخش ۴۶۸ - مراتب النفستو را شرح دگر باشد مناسب
- بخش ۴۶۹ - النفس القدسیدگر نفسی است قدسی در متانت
- بخش ۴۷۰ - النفس الرحمانیدگر نفسی است رحمانی زرحمان
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.