صفی علیشاه
بخش ۴۶۰ - النفس المطمئنه و اوصافها
شنو باز از صفات مطمئنه
ز سمع عقل نی گوش مظنه
هم آنرا هست اوصافی معین
خلاف نفس اماره بهر فن
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۶۲ - الحلمسکون و حلم جز ضد غضب نیست
- بخش ۴۶۳ - القناعهقناعت باز ضد حرص و آزاست
- بخش ۴۶۴ - الشفقهدگر ضد حسدها شد شفقت
- بخش ۴۶۵ - التواضعتواضع ضد کبرت بی‌مظنه است
- بخش ۴۶۶ - الجودبضد بخل هم جود است و ایثار
- بخش ۴۶۷ - الاخلاصدگر ضد ریا صدق است و اخلاص
- بخش ۴۶۸ - مراتب النفستو را شرح دگر باشد مناسب
- بخش ۴۶۹ - النفس القدسیدگر نفسی است قدسی در متانت
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.