صفی علیشاه
بخش ۴۷۴ - نهایه‌الاسفار
دگر گویم تو را ز اسفار اربع
نهایت چیست هر یک را بموقع
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۷۶ - نهایه‌السفر الثانیبود ثانی سفر را این نهایت
- بخش ۴۷۷ - نهایه السفر الثالثنهایت را چه در سیم سفر بد
- بخش ۴۷۸ - نهایه السفر الرابعتو را رابع سفر چبود نهایت
- بخش ۴۷۹ - النوالنوال آن خاص اهل قرب و حال است
- بخش ۴۸۰ - النوربود نور اسمی از اسماء یزدان
- بخش ۴۸۱ - نورالانوارچه باشد نورالانوار این هویداست
- بخش ۴۸۲ - حرف الواومراد از واو باشد وجه مطلق
- بخش ۴۸۳ - الواحدیهشنو باز از نشان واحدیت
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.