پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۷۹ - النوال

نوال آن خاص اهل قرب و حال است

و ز آنها خاص افراد رجال است

بمعنی از رضا دان خلعت او را

که بخشد ذوالجلال از رحمت او را

بخلعتها که بر هر فرد خاصش

دهد او بر نوال است اختصاصش

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۸۱ - نورالانوارچه باشد نورالانوار این هویداست
  2. بخش ۴۸۲ - حرف الواومراد از واو باشد وجه مطلق
  3. بخش ۴۸۳ - الواحدیهشنو باز از نشان واحدیت
  4. بخش ۴۸۴ - الوارداتشنو از واردات ار مرد راهی
  5. بخش ۴۸۵ - الواقعهشنو از واقعه باز از دم غیب
  6. بخش ۴۸۶ - واسطه الفیض و المددشنو از واسطه فیض و مدد باز
  7. بخش ۴۸۷ - الوتربود وترت اشارت باز بر ذات
  8. بخش ۴۸۸ - الوجودز معنای وجود آرم سند را
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.