پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۴۸۰ - النور

بود نور اسمی از اسماء یزدان

که بر این اسم ظاهر شد در اکوان

پس اکوان با صور اندر مظاهر

وجود حق بود از حیث ظاهر

بود یعنی وجود ظاهر حق

بصورتهای اکوانی محقق

شد اطلاقش بکشف هر چه مستور

بود در علم ذاتی و اینست مشهور

دگر هم واردات حق که از قلب

نماید کون و مافی الکون را سلب

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۴۸۲ - حرف الواومراد از واو باشد وجه مطلق
  2. بخش ۴۸۳ - الواحدیهشنو باز از نشان واحدیت
  3. بخش ۴۸۴ - الوارداتشنو از واردات ار مرد راهی
  4. بخش ۴۸۵ - الواقعهشنو از واقعه باز از دم غیب
  5. بخش ۴۸۶ - واسطه الفیض و المددشنو از واسطه فیض و مدد باز
  6. بخش ۴۸۷ - الوتربود وترت اشارت باز بر ذات
  7. بخش ۴۸۸ - الوجودز معنای وجود آرم سند را
  8. بخش ۴۸۹ - وجهالاعنایهدو وجهی کز عنایت بی‌شکوک است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.