پرش به محتوای اصلی
شاطر عباس صبوحی

شاطر عباس صبوحی

غزلیات

۷۵ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ - گرفتاران پدر، خواهد ببرّد زلفکان چون کمندش را
  2. شمارهٔ ۲ - خاطره گل شکفت و آن گل رخسار یاد آمد مرا
  3. شمارهٔ ۳ - غم آزادی تا به دام غمش آورد خداداد مرا
  4. شمارهٔ ۴ - آرزو اگر روزی بدست آرم سر زلف نگارم را
  5. شمارهٔ ۵ - مسوزان ایا صیّاد رحمی کن، مرنجان نیم‌جانم را
  6. شمارهٔ ۶ - تبّری تا پریشان به رُخ آن زلف سمن‌ساست تو را
  7. شمارهٔ ۷ - جستجو چه خونبها به از این کشتگان کوی تو را
  8. شمارهٔ ۸ - بیداری ما نیست او را سر موئی سر سودائی ما
  9. شمارهٔ ۹ - شوق جمال صبر و قرارم دگر به یک نظر امشب
  10. شمارهٔ ۱۰ - نقش خود مکن دریغ ز من ساقیا شراب امشب
  11. شمارهٔ ۱۱ - گل بادام سُرخ و بیجاده رخ و تازه لب از باده و مست
  12. شمارهٔ ۱۲ - دل گمشده عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست
  13. شمارهٔ ۱۳ - نقطه خال تو روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است
  14. شمارهٔ ۱۴ - پریزاد تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است
  15. شمارهٔ ۱۵ - نیاز تا چند پیش ناز تو باید نیاز کرد
  16. شمارهٔ ۱۶ - رخ زیبا توتیای دیدهٔ عشّاق خاک پای تست
  17. شمارهٔ ۱۷ - سودای دوست رفت دلم همچو گوی، در خم چوگان دوست
  18. شمارهٔ ۱۸ - اشک بیقراری در این زمانه نه یاری، نه غمگساری هست
  19. شمارهٔ ۱۹ - تشنگی بر سر مژگان یار من مزن انگشت
  20. شمارهٔ ۲۰ - چشم نرگس غم درآمد ز درم چون ز برم یار برفت
  21. شمارهٔ ۲۱ - آتشی در خرمن عشق آمد دامن جانم گرفت
  22. شمارهٔ ۲۲ - تعبیر خواب خواب دیدم که همی خون ز کنارم می‌رفت
  23. شمارهٔ ۲۳ - دام و دانه دلی که در خم زلف تو شانه می‌طلبد
  24. شمارهٔ ۲۴ - نظاره جلوهٔ روی تو آفتاب ندارد
  25. شمارهٔ ۲۵ - شب هجران دیده در هجر تو شرمندهٔ احسانم کرد
  26. شمارهٔ ۲۶ - سفر با او بی شاهد و شمع و شکر و می، چه توان کرد؟
  27. شمارهٔ ۲۷ - بهانه دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد
  28. شمارهٔ ۲۸ - زخم و مرهم تا صبا شانه بر آن زلف خم اندر خم زد
  29. شمارهٔ ۲۹ - دل گمشده گرهی از خم آن زلف چلیپا وا شد
  30. شمارهٔ ۳۰ - غوغای محشر نه تنها بندهٔ بالای موزونت صنوبر شد
  31. شمارهٔ ۳۱ - چشمه، دریا، قطره حلقه حلقهٔ زلفش، تا ز باد لرزان شد
  32. شمارهٔ ۳۲ - خمخانه حق شام هجران مرا صبح نمایان آمد
  33. شمارهٔ ۳۳ - همت مردانه ای خوش آنانکه قدم بر در میخانه زدند
  34. شمارهٔ ۳۴ - صید دل دلبرم گر به تبسّم لب خود باز کند
  35. شمارهٔ ۳۵ - بازار سنبل ترک من، چون حلقهٔ مشکین کاکل بشکند
  36. شمارهٔ ۳۶ - چشم هندو یاد از آن روزی که کس را ره در این محضر نبود
  37. شمارهٔ ۳۷ - ماجرای دل گفته بودی که بیائی، غمم از دل برود
  38. شمارهٔ ۳۸ - تلخ و شیرین گر ز درم آن مه دو هفته درآید
  39. شمارهٔ ۳۹ - مژدۀ دیدار به گوشم مژده‌ای آمد که امشب یار می‌آید
  40. شمارهٔ ۴۰ - نقاش تقدیر سالها قد تو را خامهٔ تقدیر کشید
  41. شمارهٔ ۴۱ - نقش تو آن‌که رخسار تو با زلف گره‌گیر کشید
  42. شمارهٔ ۴۲ - آتش سینه پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید
  43. شمارهٔ ۴۳ - خواب آلودگان کی روا باشد که گردد عاشق غمخوار، خوار
  44. شمارهٔ ۴۴ - صید غرقه در خون شوم من گرچه صید غرقه در خون گشتهٔ ترکش
  45. شمارهٔ ۴۵ - نگران روی او چنان سدّی ز چین بسته است آن زلفین گیسویش
  46. شمارهٔ ۴۶ - زلف و خال ای خواجه چشم من همه سوی خط است و خال
  47. شمارهٔ ۴۷ - اشتیاق جمال شبی به خواب زدم بوسه بر لبش به خیال
  48. شمارهٔ ۴۸ - شیفتۀ شیدایی ز عشق روی تو، چون بلبل از گل
  49. شمارهٔ ۴۹ - توبه شکستم پیوسته من از شوق لب لعل تو مستم
  50. شمارهٔ ۵۰ - آوازۀ عاشقی تا بوسه از آن لعل دلآرام گرفتم
  51. شمارهٔ ۵۱ - حلقۀ زلف تا در آن حلقهٔ زلف تو گرفتار شدم
  52. شمارهٔ ۵۲ - دلبر فرزانه طالب طرّه خم در خم جانانه شدم
  53. شمارهٔ ۵۳ - پریدن از آشیانه ترنج غبغب آن یوسف عزیز چو دیدم
  54. شمارهٔ ۵۴ - سرخوشم خوش می‌کشد به سوی تو این عشق سرکشم
  55. شمارهٔ ۵۵ - شاطر عشق من اگر رندم و قلّاشم، اگر درویشم
  56. شمارهٔ ۵۶ - هله صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم
  57. شمارهٔ ۵۷ - جام جهان بین وقت آن شد که سر خویش، من از غم شکنم
  58. شمارهٔ ۵۸ - پرده های راز دو چشم مست تو، خوش می‌کشند ناز از هم
  59. شمارهٔ ۵۹ - مبدأ برهان بار دگر به کوچهٔ رندان گذر کنیم
  60. شمارهٔ ۶۰ - گوهر وقت آن است که از خانه به بازار شویم

متن اشعار به نقل از گنجور.