پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۵۴۶۱ ما به بوی گل ز قرب گلستان آسوده‌ایم
  2. غزل شمارهٔ ۵۴۶۲ در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایم
  3. غزل شمارهٔ ۵۴۶۳ ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیم
  4. غزل شمارهٔ ۵۴۶۴ ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریم
  5. غزل شمارهٔ ۵۴۶۵ از شکست آرزو قند مکرر می خوریم
  6. غزل شمارهٔ ۵۴۶۶ ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیم
  7. غزل شمارهٔ ۵۴۶۷ ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیم
  8. غزل شمارهٔ ۵۴۶۸ ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیم
  9. غزل شمارهٔ ۵۴۶۹ ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیم
  10. غزل شمارهٔ ۵۴۷۰ گرد باد دامن صحرای بی سامانیم
  11. غزل شمارهٔ ۵۴۷۱ چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیم
  12. غزل شمارهٔ ۵۴۷۲ در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیم
  13. غزل شمارهٔ ۵۴۷۳ مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیم
  14. غزل شمارهٔ ۵۴۷۴ عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیم
  15. غزل شمارهٔ ۵۴۷۵ ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم
  16. غزل شمارهٔ ۵۴۷۶ ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم
  17. غزل شمارهٔ ۵۴۷۷ دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم
  18. غزل شمارهٔ ۵۴۷۸ دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم
  19. غزل شمارهٔ ۵۴۷۹ گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم
  20. غزل شمارهٔ ۵۴۸۰ گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم
  21. غزل شمارهٔ ۵۴۸۱ حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم
  22. غزل شمارهٔ ۵۴۸۲ ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم
  23. غزل شمارهٔ ۵۴۸۳ نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم
  24. غزل شمارهٔ ۵۴۸۴ ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم
  25. غزل شمارهٔ ۵۴۸۵ در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم
  26. غزل شمارهٔ ۵۴۸۶ ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم
  27. غزل شمارهٔ ۵۴۸۷ نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم
  28. غزل شمارهٔ ۵۴۸۸ به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم
  29. غزل شمارهٔ ۵۴۸۹ به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم
  30. غزل شمارهٔ ۵۴۹۰ زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم
  31. غزل شمارهٔ ۵۴۹۱ اگرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم
  32. غزل شمارهٔ ۵۴۹۲ به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم
  33. غزل شمارهٔ ۵۴۹۳ به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم
  34. غزل شمارهٔ ۵۴۹۴ غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم
  35. غزل شمارهٔ ۵۴۹۵ نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم
  36. غزل شمارهٔ ۵۴۹۶ زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم
  37. غزل شمارهٔ ۵۴۹۷ نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم
  38. غزل شمارهٔ ۵۴۹۸ نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم
  39. غزل شمارهٔ ۵۴۹۹ اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم
  40. غزل شمارهٔ ۵۵۰۰ اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردم
  41. غزل شمارهٔ ۵۵۰۱ اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردم
  42. غزل شمارهٔ ۵۵۰۲ سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردم
  43. غزل شمارهٔ ۵۵۰۳ به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم
  44. غزل شمارهٔ ۵۵۰۴ پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم
  45. غزل شمارهٔ ۵۵۰۵ نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم
  46. غزل شمارهٔ ۵۵۰۶ شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم
  47. غزل شمارهٔ ۵۵۰۷ به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم
  48. غزل شمارهٔ ۵۵۰۸ ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم
  49. غزل شمارهٔ ۵۵۰۹ به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم
  50. غزل شمارهٔ ۵۵۱۰ نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم
  51. غزل شمارهٔ ۵۵۱۱ برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم
  52. غزل شمارهٔ ۵۵۱۲ دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم
  53. غزل شمارهٔ ۵۵۱۳ به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم
  54. غزل شمارهٔ ۵۵۱۴ نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم
  55. غزل شمارهٔ ۵۵۱۵ زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم
  56. غزل شمارهٔ ۵۵۱۶ ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم
  57. غزل شمارهٔ ۵۵۱۷ ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم
  58. غزل شمارهٔ ۵۵۱۸ بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم
  59. غزل شمارهٔ ۵۵۱۹ پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم
  60. غزل شمارهٔ ۵۵۲۰ نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

متن اشعار به نقل از گنجور.