فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۱ ما به بوی گل ز قرب گلستان آسودهایم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۲ در دل صد پاره عیش جاودان پوشیده ایم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۳ ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۴ ما نفس بر لب به صد رنج و تعب می آوریم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۵ از شکست آرزو قند مکرر می خوریم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۶ ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۷ ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۸ ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۶۹ ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۰ گرد باد دامن صحرای بی سامانیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۱ چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۲ در وصالیم و ز هجران دست بر سر میزنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۳ مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۴ عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۵ ما کجا دست آشنا با مهره گل میکنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۶ ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۷ دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۸ دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم
- غزل شمارهٔ ۵۴۷۹ گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۰ گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۱ حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۲ ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۳ نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۴ ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۵ در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۶ ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۷ نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۸ به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم
- غزل شمارهٔ ۵۴۸۹ به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۰ زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۱ اگرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۲ به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۳ به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۴ غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۵ نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۶ زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۷ نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۸ نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم
- غزل شمارهٔ ۵۴۹۹ اگر بیپرده در گلزار افغان ساز میکردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۰ اگر میداشتم بال و پری پرواز میکردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۱ اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۲ سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۳ به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۴ پریشان چند در وحشتسرای آب و گل گردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۵ نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۶ شبی صدبار بر گرد دل افکار میگردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۷ به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۸ ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۰۹ به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۰ نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۱ برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۲ دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۳ به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۴ نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۵ زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۶ ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۷ ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۸ بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم
- غزل شمارهٔ ۵۵۱۹ پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم
- غزل شمارهٔ ۵۵۲۰ نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم
متن اشعار به نقل از گنجور.