پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۶۹۶۱ با زلف تو دم می زند از نافه گشایی
  2. غزل شمارهٔ ۶۹۶۲ ما صلح نمودیم ز گلزار به بویی
  3. غزل شمارهٔ ۶۹۶۳ خرابم کرده چشم نیم مستی
  4. غزل شمارهٔ ۶۹۶۴ زمین از ترکتاز او غباری
  5. غزل شمارهٔ ۶۹۶۵ هوا را گر به فرمان کرده باشی
  6. غزل شمارهٔ ۶۹۶۶ به روی گرم اگر تابنده باشی
  7. غزل شمارهٔ ۶۹۶۷ اگر دل از علایق کنده باشی
  8. غزل شمارهٔ ۶۹۶۸ اگر بی پرده خود را دیده باشی
  9. غزل شمارهٔ ۶۹۶۹ تجلی سنگ را نومید نگذاشت
  10. غزل شمارهٔ ۶۹۷۰ تو دست افشانی جان را چه دانی؟
  11. غزل شمارهٔ ۶۹۷۱ مکن ای بی وفا ناآشنایی
  12. غزل شمارهٔ ۶۹۷۲ گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی
  13. غزل شمارهٔ ۶۹۷۳ تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟
  14. غزل شمارهٔ ۶۹۷۴ افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی
  15. غزل شمارهٔ ۶۹۷۵ اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی
  16. غزل شمارهٔ ۶۹۷۶ از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی
  17. غزل شمارهٔ ۶۹۷۷ آن را که نیست قسمت از روزی خدایی
  18. غزل شمارهٔ ۶۹۷۸ یا غمم را شمار بایستی
  19. غزل شمارهٔ ۶۹۷۹ تلخ منشین شراب اگر داری
  20. غزل شمارهٔ ۶۹۸۰ دلفروزست جام خاموشی
  21. غزل شمارهٔ ۶۹۸۱ نمی آید از من دگر بردباری
  22. غزل شمارهٔ ۶۹۸۲ ورق تا نگردانده باد خزانی
  23. غزل شمارهٔ ۶۹۸۳ منزه ز لاف است حیران معنی
  24. غزل شمارهٔ ۶۹۸۴ تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟
  25. غزل شمارهٔ ۶۹۸۵ هر چند که مهر شرم بر درج دهن داری
  26. غزل شمارهٔ ۶۹۸۶ در نظر هر که داد عشق تواش سروری
  27. غزل شمارهٔ ۶۹۸۷ خاک سیه روز را شمع شبستان تویی
  28. غزل شمارهٔ ۶۹۸۸ حرف آن لب در میان افکنده‌ای
  29. غزل شمارهٔ ۶۹۸۹ کشتی تن را شکستم یللی
  30. غزل شمارهٔ ۶۹۹۰ پا به ادب نه که زخم خار نیابی
  31. غزل شمارهٔ ۶۹۹۱ مرکز عیش است آن دهان که تو داری
  32. غزل شمارهٔ ۶۹۹۲ ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ای
  33. غزل شمارهٔ ۶۹۹۳ با دختر رز دگر نشستی
  34. غزل شمارهٔ ۶۹۹۴ رویی به طراوت قمر داری
  35. غزل شمارهٔ ۶۹۹۵ دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

متن اشعار به نقل از گنجور.