پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۴۲۰۱ با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند
  2. غزل شمارهٔ ۴۲۰۲ ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند
  3. غزل شمارهٔ ۴۲۰۳ دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند
  4. غزل شمارهٔ ۴۲۰۴ هر چند یار ما همه جا جلوه می کند
  5. غزل شمارهٔ ۴۲۰۵ عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند
  6. غزل شمارهٔ ۴۲۰۶ زاهد هوای عالم بالا نمی کند
  7. غزل شمارهٔ ۴۲۰۷ عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند
  8. غزل شمارهٔ ۴۲۰۸ الفت به عاشقان سگ آن کو نمی‌کند
  9. غزل شمارهٔ ۴۲۰۹ آفت ز خودپسند جدایی نمی کند
  10. غزل شمارهٔ ۴۲۱۰ در موج خیز غم دل آزاد نشکند
  11. غزل شمارهٔ ۴۲۱۱ مهر لب مرا می منصور نشکند
  12. غزل شمارهٔ ۴۲۱۲ از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
  13. غزل شمارهٔ ۴۲۱۳ بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند
  14. غزل شمارهٔ ۴۲۱۴ شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند
  15. غزل شمارهٔ ۴۲۱۵ جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند
  16. غزل شمارهٔ ۴۲۱۶ آنها که در چمن قدح مل نمی زنند
  17. غزل شمارهٔ ۴۲۱۷ اول ثنای عشق فصیحان اداکنند
  18. غزل شمارهٔ ۴۲۱۸ حاشا که خلق کار برای خدا کنند
  19. غزل شمارهٔ ۴۲۱۹ گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند
  20. غزل شمارهٔ ۴۲۲۰ جمعی که قطع راه به مژگان تر کنند
  21. غزل شمارهٔ ۴۲۲۱ مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند
  22. غزل شمارهٔ ۴۲۲۲ روزی که زخم کاهکشان را رفوکنند
  23. غزل شمارهٔ ۴۲۲۳ گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند
  24. غزل شمارهٔ ۴۲۲۴ این ناکسان که فخر به اجداد می کنند
  25. غزل شمارهٔ ۴۲۲۵ مستان که رو در آینه جام می کنند
  26. غزل شمارهٔ ۴۲۲۶ یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کنند
  27. غزل شمارهٔ ۴۲۲۷ نازک لبان سخن به زبان تو می کنند
  28. غزل شمارهٔ ۴۲۲۸ مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنند
  29. غزل شمارهٔ ۴۲۲۹ چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند
  30. غزل شمارهٔ ۴۲۳۰ آمد بهار وخلق به گلزار می روند
  31. غزل شمارهٔ ۴۲۳۱ کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند
  32. غزل شمارهٔ ۴۲۳۲ چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند
  33. غزل شمارهٔ ۴۲۳۳ توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهند
  34. غزل شمارهٔ ۴۲۳۴ از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهند
  35. غزل شمارهٔ ۴۲۳۵ دولت ز دستگیری مردم بپا بود
  36. غزل شمارهٔ ۴۲۳۶ دولت ز دستگیری مردم بپابود
  37. غزل شمارهٔ ۴۲۳۷ اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بود
  38. غزل شمارهٔ ۴۲۳۸ از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بود
  39. غزل شمارهٔ ۴۲۳۹ آن را که در جگر نفس آتشین بود
  40. غزل شمارهٔ ۴۲۴۰ آن راکه زخمی از دم شمشیر او بود
  41. غزل شمارهٔ ۴۲۴۱ غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بود
  42. غزل شمارهٔ ۴۲۴۲ زین پیشتر متاع سخن رایگان نبود
  43. غزل شمارهٔ ۴۲۴۳ بیرون ز خود کسی که پی مدعا رود
  44. غزل شمارهٔ ۴۲۴۴ هر کس که در نماز به روی و ریا رود
  45. غزل شمارهٔ ۴۲۴۵ هر جا حدیث خامه من بر زبان رود
  46. غزل شمارهٔ ۴۲۴۶ چون غمزه تو بر سر بیداد می‌رود
  47. غزل شمارهٔ ۴۲۴۷ زاهد به کعبه با سر و دستار می‌رود
  48. غزل شمارهٔ ۴۲۴۸ آزاده چون مسیح بر افلاک می رود
  49. غزل شمارهٔ ۴۲۴۹ هوش من از نسیم سحرگاه می رود
  50. غزل شمارهٔ ۴۲۵۰ می در پیاله کن که گل و لاله می رود
  51. غزل شمارهٔ ۴۲۵۱ کی یاد زلفش از دل بی کینه می رود
  52. غزل شمارهٔ ۴۲۵۲ یک شب نمی رود که دل از جا نمی رود
  53. غزل شمارهٔ ۴۲۵۳ رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌رود
  54. غزل شمارهٔ ۴۲۵۴ حکم خرد به مردم مجنون نمی‌رود
  55. غزل شمارهٔ ۴۲۵۵ طغیان نفس بیش به وقت غنا شود
  56. غزل شمارهٔ ۴۲۵۶ چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شود
  57. غزل شمارهٔ ۴۲۵۷ در گلشنی که بند قبای تو وا شود
  58. غزل شمارهٔ ۴۲۵۸ از خط فروغ روی تو پنهان کجا شود
  59. غزل شمارهٔ ۴۲۵۹ آلوده دردمند به درمان چرا شود
  60. غزل شمارهٔ ۴۲۶۰ دل از هجوم نشتر آزار وا شود

متن اشعار به نقل از گنجور.