فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۱ با طفل آنچه جنبش گهواره میکند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۲ ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۳ دل را نگاه گرم تو دیوانه می کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۴ هر چند یار ما همه جا جلوه می کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۵ عاشق حذر ز آتش سودا نمی کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۶ زاهد هوای عالم بالا نمی کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۷ عاشق حذر ز دیده اختر نمی کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۸ الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکند
- غزل شمارهٔ ۴۲۰۹ آفت ز خودپسند جدایی نمی کند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۰ در موج خیز غم دل آزاد نشکند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۱ مهر لب مرا می منصور نشکند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۲ از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۳ بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۴ شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۵ جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۶ آنها که در چمن قدح مل نمی زنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۷ اول ثنای عشق فصیحان اداکنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۸ حاشا که خلق کار برای خدا کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۱۹ گر یوسف مرا به دو عالم بها کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۰ جمعی که قطع راه به مژگان تر کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۱ مردان به آب تیغ شهادت وضو کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۲ روزی که زخم کاهکشان را رفوکنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۳ گیرم نقاب دور ز سیمای او کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۴ این ناکسان که فخر به اجداد می کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۵ مستان که رو در آینه جام می کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۶ یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۷ نازک لبان سخن به زبان تو می کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۸ مردان نظر سیاه به دنیا نمیکنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۲۹ چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۰ آمد بهار وخلق به گلزار می روند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۱ کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۲ چشم طمع ندوخته حرصم به مال هند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۳ توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۴ از عیب پاک شو که هنرها همیدهند
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۵ دولت ز دستگیری مردم بپا بود
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۶ دولت ز دستگیری مردم بپابود
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۷ اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بود
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۸ از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بود
- غزل شمارهٔ ۴۲۳۹ آن را که در جگر نفس آتشین بود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۰ آن راکه زخمی از دم شمشیر او بود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۱ غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۲ زین پیشتر متاع سخن رایگان نبود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۳ بیرون ز خود کسی که پی مدعا رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۴ هر کس که در نماز به روی و ریا رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۵ هر جا حدیث خامه من بر زبان رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۶ چون غمزه تو بر سر بیداد میرود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۷ زاهد به کعبه با سر و دستار میرود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۸ آزاده چون مسیح بر افلاک می رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۴۹ هوش من از نسیم سحرگاه می رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۰ می در پیاله کن که گل و لاله می رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۱ کی یاد زلفش از دل بی کینه می رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۲ یک شب نمی رود که دل از جا نمی رود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۳ رفتی و خط و خال تو از دل نمیرود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۴ حکم خرد به مردم مجنون نمیرود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۵ طغیان نفس بیش به وقت غنا شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۶ چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۷ در گلشنی که بند قبای تو وا شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۸ از خط فروغ روی تو پنهان کجا شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۵۹ آلوده دردمند به درمان چرا شود
- غزل شمارهٔ ۴۲۶۰ دل از هجوم نشتر آزار وا شود
متن اشعار به نقل از گنجور.