پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۴۲۶۱ آنجا که خنده لعل ترا پرده در شود
  2. غزل شمارهٔ ۴۲۶۲ دل چون کمال یافت سخن مختصر شود
  3. غزل شمارهٔ ۴۲۶۳ از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود
  4. غزل شمارهٔ ۴۲۶۴ پهلوی چرب، دشمن روشن گهر شود
  5. غزل شمارهٔ ۴۲۶۵ از آه دل سرآمد ارباب غم شود
  6. غزل شمارهٔ ۴۲۶۶ در هر دلی که ریشه غم زعفران شود
  7. غزل شمارهٔ ۴۲۶۷ وقت است از شکوفه چمن سیمتن شود
  8. غزل شمارهٔ ۴۲۶۸ خلوت ز گفتگوی دو تن انجمن شود
  9. غزل شمارهٔ ۴۲۶۹ آن آفتاب رو چو خریدار من شود
  10. غزل شمارهٔ ۴۲۷۰ جوش درون کم از دو سه تبخال چون شود
  11. غزل شمارهٔ ۴۲۷۱ سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شود
  12. غزل شمارهٔ ۴۲۷۲ از روی آتشین تو دل آب می شود
  13. غزل شمارهٔ ۴۲۷۳ از می چو آن غزال، سیه مست می شود
  14. غزل شمارهٔ ۴۲۷۴ از ترکتاز غم دل من شاد می‌شود
  15. غزل شمارهٔ ۴۲۷۵ صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زند
  16. غزل شمارهٔ ۴۲۷۶ گفتار صدق، مایهٔ آزار می‌شود
  17. غزل شمارهٔ ۴۲۷۷ دل روشن از ریاضت بسیار می‌شود
  18. غزل شمارهٔ ۴۲۷۸ از یاد وصل، دیده من سیر می‌شود
  19. غزل شمارهٔ ۴۲۷۹ جان از وداع سبکتاز می شود
  20. غزل شمارهٔ ۴۲۸۰ در شوره زار دانه اگر سبز می شود
  21. غزل شمارهٔ ۴۲۸۱ دل بی غبار از لب خاموش می شود
  22. غزل شمارهٔ ۴۲۸۲ رخسار او ز می چو عرقناک می شود
  23. غزل شمارهٔ ۴۲۸۳ از جلوه تو سنگ سبکبال می شود
  24. غزل شمارهٔ ۴۲۸۴ روشن دلم ز باده گلفام می شود
  25. غزل شمارهٔ ۴۲۸۵ دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟
  26. غزل شمارهٔ ۴۲۸۶ از خط نگاه پردگی دیده می شود
  27. غزل شمارهٔ ۴۲۸۷ از حسن نوخطان دل ما تازه می شود
  28. غزل شمارهٔ ۴۲۸۸ دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود
  29. غزل شمارهٔ ۴۲۸۹ بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود
  30. غزل شمارهٔ ۴۲۹۰ تا غنچه شکایت من وا نمی شود
  31. غزل شمارهٔ ۴۲۹۱ تسکین دل به شور محبت نمی‌شود
  32. غزل شمارهٔ ۴۲۹۲ دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود
  33. غزل شمارهٔ ۴۲۹۳ پایندگی به زور میسر نمی‌شود
  34. غزل شمارهٔ ۴۲۹۴ بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود
  35. غزل شمارهٔ ۴۲۹۵ هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود
  36. غزل شمارهٔ ۴۲۹۶ آزاده رو مقید عالم نمی شود
  37. غزل شمارهٔ ۴۲۹۷ در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود
  38. غزل شمارهٔ ۴۲۹۸ از خط گرفته آن مه تابان نمی شود
  39. غزل شمارهٔ ۴۲۹۹ مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود
  40. غزل شمارهٔ ۴۳۰۰ سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود
  41. غزل شمارهٔ ۴۳۰۱ یک بار رو به اهل وفا می توان نمود
  42. غزل شمارهٔ ۴۳۰۲ هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود
  43. غزل شمارهٔ ۴۳۰۳ برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد
  44. غزل شمارهٔ ۴۳۰۴ عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد
  45. غزل شمارهٔ ۴۳۰۵ در دل کسی که راه هوا وهوس دهد
  46. غزل شمارهٔ ۴۳۰۶ گل داده هرزه نالی چمن دهد
  47. غزل شمارهٔ ۴۳۰۷ شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد
  48. غزل شمارهٔ ۴۳۰۸ در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد
  49. غزل شمارهٔ ۴۳۰۹ هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد
  50. غزل شمارهٔ ۴۳۱۰ مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد
  51. غزل شمارهٔ ۴۳۱۱ خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد
  52. غزل شمارهٔ ۴۳۱۲ آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد
  53. غزل شمارهٔ ۴۳۱۳ نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید
  54. غزل شمارهٔ ۴۳۱۴ از ناله عندلیب به برگ ونوارسید
  55. غزل شمارهٔ ۴۳۱۵ بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید
  56. غزل شمارهٔ ۴۳۱۶ از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید
  57. غزل شمارهٔ ۴۳۱۷ تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید
  58. غزل شمارهٔ ۴۳۱۸ پیرانه سر همای سعادت به من رسید
  59. غزل شمارهٔ ۴۳۱۹ از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید
  60. غزل شمارهٔ ۴۳۲۰ از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

متن اشعار به نقل از گنجور.