پرش به محتوای اصلی
مولانا

مولانا

غزلیات

۳,۲۳۰ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۳۱۲۱ هم ایثار کردی هم ایثار گفتی
  2. غزل شمارهٔ ۳۱۲۲ الا میر خوبان هلا تا نرنجی
  3. غزل شمارهٔ ۳۱۲۳ به حیلت تو خواهی که در را ببندی
  4. غزل شمارهٔ ۳۱۲۴ چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری
  5. غزل شمارهٔ ۳۱۲۵ بتا گر مرا تو ببینی ندانی
  6. غزل شمارهٔ ۳۱۲۶ گل سرخ دیدم شدم زعفرانی
  7. غزل شمارهٔ ۳۱۲۷ عجیب‌العجایب توی در کیایی
  8. غزل شمارهٔ ۳۱۲۸ تو هر چند صدری شه مجلسی
  9. غزل شمارهٔ ۳۱۲۹ رضیت بما قسم‌الله لی
  10. غزل شمارهٔ ۳۱۳۰ تماشا مرو نک تماشا توی
  11. غزل شمارهٔ ۳۱۳۱ الا هات حمرا کالعندم
  12. غزل شمارهٔ ۳۱۳۲ خواهیم یارا کامشب نخسپی
  13. غزل شمارهٔ ۳۱۳۳ حدی نداری در خوش لقایی
  14. غزل شمارهٔ ۳۱۳۴ تو جان مایی، ماه سمایی
  15. غزل شمارهٔ ۳۱۳۵ با چرخ گردان تیره هوایی
  16. غزل شمارهٔ ۳۱۳۶ خواهی ز جنون بویی ببری
  17. غزل شمارهٔ ۳۱۳۷ سلطان منی سلطان منی
  18. غزل شمارهٔ ۳۱۳۸ آن به که مرا تمکین نکنی
  19. غزل شمارهٔ ۳۱۳۹ صنما خرگه توم که بسازی و برکنی
  20. غزل شمارهٔ ۳۱۴۰ صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری
  21. غزل شمارهٔ ۳۱۴۱ ای خجل از تو شکر و آزادی
  22. غزل شمارهٔ ۳۱۴۲ حکم نو کن که شاه دورانی
  23. غزل شمارهٔ ۳۱۴۳ مستی و عاشقانه می‌گویی
  24. غزل شمارهٔ ۳۱۴۴ بحر ما را کنار بایستی
  25. غزل شمارهٔ ۳۱۴۵ آوخ آوخ چو من وفاداری
  26. غزل شمارهٔ ۳۱۴۶ ای دلزار محنت و بلا داری
  27. غزل شمارهٔ ۳۱۴۷ ساقیا ساقیا روا داری
  28. غزل شمارهٔ ۳۱۴۸ تا شدستی امیر چوگانی
  29. غزل شمارهٔ ۳۱۴۹ مستم از باده‌های پنهانی
  30. غزل شمارهٔ ۳۱۵۰ من مرید توَم مراد توی
  31. غزل شمارهٔ ۳۱۵۱ چند اندر میان غوغایی
  32. غزل شمارهٔ ۳۱۵۲ گرچه تو نیم شب رسیدستی
  33. غزل شمارهٔ ۳۱۵۳ ز اول بامداد سر مستی
  34. غزل شمارهٔ ۳۱۵۴ ز اول بامداد سرمستی
  35. غزل شمارهٔ ۳۱۵۵ در غم یار یار بایستی
  36. غزل شمارهٔ ۳۱۵۶ در غم یار، یار بایستی
  37. غزل شمارهٔ ۳۱۵۷ آنکه چون ابر خواند کف ترا
  38. غزل شمارهٔ ۳۱۵۸ رو، مسلم تراست بی‌کاری
  39. غزل شمارهٔ ۳۱۵۹ زندگانی مجلس سامی
  40. غزل شمارهٔ ۳۱۶۰ جان جانی و جان صد جانی
  41. غزل شمارهٔ ۳۱۶۱ خامشی ناطقی مگر جانی
  42. غزل شمارهٔ ۳۱۶۲ ای که مستک شدی و می‌گویی
  43. غزل شمارهٔ ۳۱۶۳ عشق در کفر کرد اظهاری
  44. غزل شمارهٔ ۳۱۶۴ مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟
  45. غزل شمارهٔ ۳۱۶۵ جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
  46. غزل شمارهٔ ۳۱۶۶ ای دل سرمست، کجا می‌پری؟
  47. غزل شمارهٔ ۳۱۶۷ از مه من مست دو صد مشتری
  48. غزل شمارهٔ ۳۱۶۸ یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِی
  49. غزل شمارهٔ ۳۱۶۹ گر نه شکار غم دلدارمی
  50. غزل شمارهٔ ۳۱۷۰ ای که تو از عالم ما می‌روی
  51. غزل شمارهٔ ۳۱۷۱ خشم مرو خواجه! پشیمان شوی
  52. غزل شمارهٔ ۳۱۷۲ ای که ازین تنگ قفس می‌پری
  53. غزل شمارهٔ ۳۱۷۳ باده ده، ای ساقی هر متقی
  54. غزل شمارهٔ ۳۱۷۴ صد دل و صد جان بدمی دادمی
  55. غزل شمارهٔ ۳۱۷۵ کار به پیری و جوانیستی
  56. غزل شمارهٔ ۳۱۷۶ کردم با کان گهر آشتی
  57. غزل شمارهٔ ۳۱۷۷ آدمیی، آدمیی، آدمی
  58. غزل شمارهٔ ۳۱۷۸ در دل من پردهٔ نو می‌زنی
  59. غزل شمارهٔ ۳۱۷۹ این طریق دارهم یا سندی و سیدی
  60. غزل شمارهٔ ۳۱۸۰ اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی

متن اشعار به نقل از گنجور.