پرش به محتوای اصلی
عطار

عطار

غزلیات

۸۵۲ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۱ آیینهٔ تو سیاه روی است
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۲ زهی زیبا جمالی این چه روی است
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۳ هر دیده که بر تو یک نظر داشت
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۴ تاب روی تو آفتاب نداشت
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۵ درد دل من از حد و اندازه درگذشت
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۶ در عشق تو عقل سرنگون گشت
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۷ ای دلم مست چشمهٔ نوشت
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۸ تا دل من راه جانان بازیافت
  9. غزل شمارهٔ ۱۲۹ تا گل از ابر آب حیوان یافت
  10. غزل شمارهٔ ۱۳۰ تا دل ز کمال تو نشان یافت
  11. غزل شمارهٔ ۱۳۱ دل کمال از لعل میگون تو یافت
  12. غزل شمارهٔ ۱۳۲ پیشگاه عشق را پیشان که یافت
  13. غزل شمارهٔ ۱۳۳ خاک کویت هر دو عالم در نیافت
  14. غزل شمارهٔ ۱۳۴ بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت
  15. غزل شمارهٔ ۱۳۵ هر دل که ز عشق بی نشان رفت
  16. غزل شمارهٔ ۱۳۶ دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت
  17. غزل شمارهٔ ۱۳۷ آتش سودای تو عالم جان در گرفت
  18. غزل شمارهٔ ۱۳۸ گر نبودی در جهان امکان گفت
  19. غزل شمارهٔ ۱۳۹ ای زلف تو دام و دانه خالت
  20. غزل شمارهٔ ۱۴۰ ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت
  21. غزل شمارهٔ ۱۴۱ ای بی نشان محض نشان از که جویمت
  22. غزل شمارهٔ ۱۴۲ ای چو چشم سوزن عیسی دهانت
  23. غزل شمارهٔ ۱۴۳ ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت
  24. غزل شمارهٔ ۱۴۴ ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت
  25. غزل شمارهٔ ۱۴۵ ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت
  26. غزل شمارهٔ ۱۴۶ رطل گران ده صبوح زانکه رسیده است صبح
  27. غزل شمارهٔ ۱۴۷ صبح دم زد ساقیا هین الصبوح
  28. غزل شمارهٔ ۱۴۸ کشتی عمر ما کنار افتاد
  29. غزل شمارهٔ ۱۴۹ عکس روی تو بر نگین افتاد
  30. غزل شمارهٔ ۱۵۰ گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد
  31. غزل شمارهٔ ۱۵۱ چون نظر بر روی جانان اوفتاد
  32. غزل شمارهٔ ۱۵۲ چون لعل توام هزار جان داد
  33. غزل شمارهٔ ۱۵۳ شرح لب لعلت به زبان می‌نتوان داد
  34. غزل شمارهٔ ۱۵۴ پیر ما بار دگر روی به خمار نهاد
  35. غزل شمارهٔ ۱۵۵ عشق تو پرده، صد هزار نهاد
  36. غزل شمارهٔ ۱۵۶ هرچه دارم در میان خواهم نهاد
  37. غزل شمارهٔ ۱۵۷ دلم قوت کار می‌برنتابد
  38. غزل شمارهٔ ۱۵۸ دلم در عشق تو جان برنتابد
  39. غزل شمارهٔ ۱۵۹ دل ز هوای تو یک زمان نشکیبد
  40. غزل شمارهٔ ۱۶۰ هر آن دردی که دلدارم فرستد
  41. غزل شمارهٔ ۱۶۱ هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد
  42. غزل شمارهٔ ۱۶۲ گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد
  43. غزل شمارهٔ ۱۶۳ نه به کویم گذرت می‌افتد
  44. غزل شمارهٔ ۱۶۴ در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد
  45. غزل شمارهٔ ۱۶۵ مرا با عشق تو جان درنگنجد
  46. غزل شمارهٔ ۱۶۶ حدیث عشق در دفتر نگنجد
  47. غزل شمارهٔ ۱۶۷ جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد
  48. غزل شمارهٔ ۱۶۸ جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد
  49. غزل شمارهٔ ۱۶۹ اسرار تو در زبان نمی‌گنجد
  50. غزل شمارهٔ ۱۷۰ تا زلف تو همچو مار می‌پیچد
  51. غزل شمارهٔ ۱۷۱ هر دل که ز خویشتن فنا گردد
  52. غزل شمارهٔ ۱۷۲ بودی که ز خود نبود گردد
  53. غزل شمارهٔ ۱۷۳ گر نکوییت بیشتر گردد
  54. غزل شمارهٔ ۱۷۴ دلی کز عشق او دیوانه گردد
  55. غزل شمارهٔ ۱۷۵ اگر دردت دوای جان نگردد
  56. غزل شمارهٔ ۱۷۶ قد تو به آزادی بر سرو چمن خندد
  57. غزل شمارهٔ ۱۷۷ عاشقِ تو ،جانِ مختصر، که پسندد؟
  58. غزل شمارهٔ ۱۷۸ خطش مشک از زنخدان می برآرد
  59. غزل شمارهٔ ۱۷۹ خطی کان سرو بالا می‌درآرد
  60. غزل شمارهٔ ۱۸۰ صبح بر شب شتاب می‌آرد

متن اشعار به نقل از گنجور.