فهرست اشعار
- شمارهٔ ۸۴۱ از دو جانب سرگرانی را تحمل می‌کنیم
- شمارهٔ ۸۴۲ ای شبنم وجود مرا آفتاب گرم
- شمارهٔ ۸۴۳ ما چشم به لطف جم و کاوس نداریم
- شمارهٔ ۸۴۴ هرکه افتاد ز پا، خاک‌نشین من بودم
- شمارهٔ ۸۴۵ تقدیر خدا را چه علاج است، گداییم
- شمارهٔ ۸۴۶ اختیار گوشه درمان است، همت می‌کنم
- شمارهٔ ۸۴۷ گه مستم و گاه در خمارم
- شمارهٔ ۸۴۸ نوبهار است، چو گل فکر قدح نوشی کن
- شمارهٔ ۸۴۹ دهد به ذره چو خورشید آب و تاب، سخن
- شمارهٔ ۸۵۰ تا به کی بر من شکست آید چو مینا از زمین
- شمارهٔ ۸۵۱ مطرب از دستت گر آید، ناخنی بر چنگ زن
- شمارهٔ ۸۵۲ ترک من کز بزم می گلرنگ می‌آید برون
- شمارهٔ ۸۵۳ سرم از داغ سودا، باغ زاغان
- شمارهٔ ۸۵۴ نیست در حشر محبت گفتگوی کشتگان
- شمارهٔ ۸۵۵ فصل گل شد، نالهٔ عیشی ز بلبل قرض کن
- شمارهٔ ۸۵۶ چه آب و خاک و چه نیکویی سرشت است این
- شمارهٔ ۸۵۷ از کوی عشقت ای بت دلجوی دیگران
- شمارهٔ ۸۵۸ دشمن خود گر نه‌ای، ما را به خود دشمن مکن
- شمارهٔ ۸۵۹ زهی بر چهره خطت سایهٔ جان
- شمارهٔ ۸۶۰ ای چو برگ غنچه در عهدت پر از جان آستین
- شمارهٔ ۸۶۱ انجمن شد ز یار آبادان
- شمارهٔ ۸۶۲ چون توان با غیر دل را خالی از کین ساختن
- شمارهٔ ۸۶۳ به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان
- شمارهٔ ۸۶۴ آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
- شمارهٔ ۸۶۵ عجب مدار ز زاهد شراب ما خوردن
- شمارهٔ ۸۶۶ ساقی ز کار من گره توبه باز کن
- شمارهٔ ۸۶۷ زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین
- شمارهٔ ۸۶۸ رسیده ایم به بزم تو، مهربانی کن
- شمارهٔ ۸۶۹ زهی ز نرگس تو آهوی ختن مجنون
- شمارهٔ ۸۷۰ خاطر من نشکفد از وصل یار خویشتن
- شمارهٔ ۸۷۱ صفای گلشن کشمیر را تماشا کن
- شمارهٔ ۸۷۲ ز دست ساقی، تا کی پیاله نوشیدن؟
- شمارهٔ ۸۷۳ بهار شد که رود هرکسی به راه چمن
- شمارهٔ ۸۷۴ در غمت ناله ز مرغ چمن آید بیرون
- شمارهٔ ۸۷۵ ای جرس، سوی سفر هر لحظه آوازم مکن
- شمارهٔ ۸۷۶ ز عمر رفته چه نقصان به کامرانی من
- شمارهٔ ۸۷۷ از پی اسرار خود، کم با کسی پرخاش کن
- شمارهٔ ۸۷۸ بگذر ز عقل و فیض محبت نگاه کن
- شمارهٔ ۸۷۹ من راز جهانم، بود افسانه به از من
- شمارهٔ ۸۸۰ نخورند در گلستان، گل و لاله آب بی‌تو
- شمارهٔ ۸۸۱ ای سرو همچو سایه دوان در قفای تو
- شمارهٔ ۸۸۲ بیا و وصف زلف یار بشنو
- شمارهٔ ۸۸۳ بس که چین دارد خم ابروی او
- شمارهٔ ۸۸۴ بسته کمر کینم، از قبضه کمان او
- شمارهٔ ۸۸۵ نتوان یافت دلی خوش به جهان ای کاکو
- شمارهٔ ۸۸۶ کنم نهفته برین عالم دو رنگ نگاه
- شمارهٔ ۸۸۷ بیا که باغ شد از لاله کوی میخانه
- شمارهٔ ۸۸۸ در دل تنگم شراب ناب می‌گردد گره
- شمارهٔ ۸۸۹ ای شعلهٔ حسنت را، جان ها شده پروانه
- شمارهٔ ۸۹۰ دل چو می رفت سوی زلف تو، شد جان همراه
- شمارهٔ ۸۹۱ روی ننمایی، نباشد تا رخت پرداخته
- شمارهٔ ۸۹۲ گل شود گر پنجهٔ من، زر نمی‌دارد نگاه
- شمارهٔ ۸۹۳ فغان که موی سفیدم نمود آیینه
- شمارهٔ ۸۹۴ ساقی خمار دارم، یک ساغر دگر ده
- شمارهٔ ۸۹۵ جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه
- شمارهٔ ۸۹۶ روز و شبم اگر به حضوری چه فایده
- شمارهٔ ۸۹۷ هرکه می‌خواهد ترا، سامان نمی‌دارد نگاه
- شمارهٔ ۸۹۸ گلی دارم ز رنگ و بو برهنه
- شمارهٔ ۸۹۹ رو به آزار دل خصم دل آزار منه
- شمارهٔ ۹۰۰ صد خطر دارد بیابان محبت، آه آه
متن اشعار به نقل از گنجور.