پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۸۲

بیا و وصف زلف یار بشنو

دمی بنشین حدیث مار بشنو

حدیث زلف او را از دلم پرس

درازی شب از بیمار بشنو

ندارم اختیار گریه امشب

به در می گویم، ای دیوار بشنو!

سخن بهر تو تا کی بشنوم من

تو هم درد دلم یک بار بشنو

سلیم این پند را از من نگه دار

سخن کم گو، ولی بسیار بشنو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸۴بسته کمر کینم، از قبضه کمان او
  2. شمارهٔ ۸۸۵نتوان یافت دلی خوش به جهان ای کاکو
  3. شمارهٔ ۸۸۶کنم نهفته برین عالم دو رنگ نگاه
  4. شمارهٔ ۸۸۷بیا که باغ شد از لاله کوی میخانه
  5. شمارهٔ ۸۸۸در دل تنگم شراب ناب می‌گردد گره
  6. شمارهٔ ۸۸۹ای شعلهٔ حسنت را، جان ها شده پروانه
  7. شمارهٔ ۸۹۰دل چو می رفت سوی زلف تو، شد جان همراه
  8. شمارهٔ ۸۹۱روی ننمایی، نباشد تا رخت پرداخته
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.