پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۵۳

سرم از داغ سودا، باغ زاغان

دلم درهم چو کار بی دماغان

خورم می از سفالین ساغر خود

به طاق ابروی زرین ایاغان

مپرس از ما که گمنامان عشقیم

چه می جویی سراغ بی سراغان

به وقت انتقام، از مهربانی

کنم با گل، سر دشمن چراغان

نسیم گل سلیم از بخت ناساز

نمی سازد به ما خونین دماغان

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵۵فصل گل شد، نالهٔ عیشی ز بلبل قرض کن
  2. شمارهٔ ۸۵۶چه آب و خاک و چه نیکویی سرشت است این
  3. شمارهٔ ۸۵۷از کوی عشقت ای بت دلجوی دیگران
  4. شمارهٔ ۸۵۸دشمن خود گر نه‌ای، ما را به خود دشمن مکن
  5. شمارهٔ ۸۵۹زهی بر چهره خطت سایهٔ جان
  6. شمارهٔ ۸۶۰ای چو برگ غنچه در عهدت پر از جان آستین
  7. شمارهٔ ۸۶۱انجمن شد ز یار آبادان
  8. شمارهٔ ۸۶۲چون توان با غیر دل را خالی از کین ساختن
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.