پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۵۲

ترک من کز بزم می گلرنگ می‌آید برون

همچو شمشیر از برای جنگ می‌آید برون

رسم خونریزی به دست و تیغ او زیبنده است

این حنا از دست او خوش‌رنگ می‌آید برون

هیچ کس از صحبت آشفتگان خوشدل نرفت

مور از ویرانه‌ام دلتنگ می‌آید برون

نیست آسان ساغر عشرت گرفتن از فلک

بادهٔ ما همچو لعل از سنگ می‌آید برون

بس که گشتم ناتوان، هرگاه می‌نالم سلیم

ناله‌ای گویی ز تار چنگ می‌آید برون

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵۴نیست در حشر محبت گفتگوی کشتگان
  2. شمارهٔ ۸۵۵فصل گل شد، نالهٔ عیشی ز بلبل قرض کن
  3. شمارهٔ ۸۵۶چه آب و خاک و چه نیکویی سرشت است این
  4. شمارهٔ ۸۵۷از کوی عشقت ای بت دلجوی دیگران
  5. شمارهٔ ۸۵۸دشمن خود گر نه‌ای، ما را به خود دشمن مکن
  6. شمارهٔ ۸۵۹زهی بر چهره خطت سایهٔ جان
  7. شمارهٔ ۸۶۰ای چو برگ غنچه در عهدت پر از جان آستین
  8. شمارهٔ ۸۶۱انجمن شد ز یار آبادان
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.