پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۴۱

از دو جانب سرگرانی را تحمل می‌کنیم

ما و او با یکدگر جنگ تغافل می‌کنیم

بس که از گلچینی این باغ دارد خارها

پنجهٔ خود را خیال بال بلبل می‌کنیم

چشم ما را سرمه از حسن سیاهان داده‌اند

عشقبازی در چمن با ساق سنبل می‌کنیم

هرکه را ره داد، بر ره می‌سپارد باغبان

خار در پا می‌رود تا دست بر گل می‌کنیم

نیست زیر طاق گردون، جای آسایش سلیم

آه ازین خوابی که ما در سایهٔ پل می‌کنیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۴۳ما چشم به لطف جم و کاوس نداریم
  2. شمارهٔ ۸۴۴هرکه افتاد ز پا، خاک‌نشین من بودم
  3. شمارهٔ ۸۴۵تقدیر خدا را چه علاج است، گداییم
  4. شمارهٔ ۸۴۶اختیار گوشه درمان است، همت می‌کنم
  5. شمارهٔ ۸۴۷گه مستم و گاه در خمارم
  6. شمارهٔ ۸۴۸نوبهار است، چو گل فکر قدح نوشی کن
  7. شمارهٔ ۸۴۹دهد به ذره چو خورشید آب و تاب، سخن
  8. شمارهٔ ۸۵۰تا به کی بر من شکست آید چو مینا از زمین
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.