پرش به محتوای اصلی
صائب

صائب

غزلیات

۶,۹۹۵ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۵۵۸۱ بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم
  2. غزل شمارهٔ ۵۵۸۲ ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم
  3. غزل شمارهٔ ۵۵۸۳ قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم
  4. غزل شمارهٔ ۵۵۸۴ گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم
  5. غزل شمارهٔ ۵۵۸۵ فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم
  6. غزل شمارهٔ ۵۵۸۶ تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم
  7. غزل شمارهٔ ۵۵۸۷ ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم
  8. غزل شمارهٔ ۵۵۸۸ ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم
  9. غزل شمارهٔ ۵۵۸۹ نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم
  10. غزل شمارهٔ ۵۵۹۰ دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم
  11. غزل شمارهٔ ۵۵۹۱ نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم
  12. غزل شمارهٔ ۵۵۹۲ رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم
  13. غزل شمارهٔ ۵۵۹۳ زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم
  14. غزل شمارهٔ ۵۵۹۴ ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم
  15. غزل شمارهٔ ۵۵۹۵ نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم
  16. غزل شمارهٔ ۵۵۹۶ گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم
  17. غزل شمارهٔ ۵۵۹۷ به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم
  18. غزل شمارهٔ ۵۵۹۸ اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام
  19. غزل شمارهٔ ۵۵۹۹ در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام
  20. غزل شمارهٔ ۵۶۰۰ از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام
  21. غزل شمارهٔ ۵۶۰۱ من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام
  22. غزل شمارهٔ ۵۶۰۲ به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام
  23. غزل شمارهٔ ۵۶۰۳ تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام
  24. غزل شمارهٔ ۵۶۰۴ تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام
  25. غزل شمارهٔ ۵۶۰۵ دست بر زلف پریشان سخن یافته ام
  26. غزل شمارهٔ ۵۶۰۶ غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام
  27. غزل شمارهٔ ۵۶۰۷ دست در دامن آن زلف معنبر زده ام
  28. غزل شمارهٔ ۵۶۰۸ گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام
  29. غزل شمارهٔ ۵۶۰۹ گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم
  30. غزل شمارهٔ ۵۶۱۰ رفت آن روز که دامان بهار از دستم
  31. غزل شمارهٔ ۵۶۱۱ به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم
  32. غزل شمارهٔ ۵۶۱۲ سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم
  33. غزل شمارهٔ ۵۶۱۳ عالم بیخبری بود بهشت آبادم
  34. غزل شمارهٔ ۵۶۱۴ بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم
  35. غزل شمارهٔ ۵۶۱۵ اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم
  36. غزل شمارهٔ ۵۶۱۶ عمرها تربیت دیده بینا کردم
  37. غزل شمارهٔ ۵۶۱۷ در مصافی که من از آه علم وا کردم
  38. غزل شمارهٔ ۵۶۱۸ قطع امید ز هجران و وصالش کردم
  39. غزل شمارهٔ ۵۶۱۹ مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم
  40. غزل شمارهٔ ۵۶۲۰ یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم
  41. غزل شمارهٔ ۵۶۲۱ دست در دامن رنگین بهاری نزدم
  42. غزل شمارهٔ ۵۶۲۲ فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم
  43. غزل شمارهٔ ۵۶۲۳ چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟
  44. غزل شمارهٔ ۵۶۲۴ شفق آلود شراب است مگر دستارم؟
  45. غزل شمارهٔ ۵۶۲۵ طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم
  46. غزل شمارهٔ ۵۶۲۶ قطره بی سرو پایم دل دریا دارم
  47. غزل شمارهٔ ۵۶۲۷ جگری تشنه تر از وادی محشر دارم
  48. غزل شمارهٔ ۵۶۲۸ چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟
  49. غزل شمارهٔ ۵۶۲۹ از دل سوخته اخگر به گریبان دارم
  50. غزل شمارهٔ ۵۶۳۰ جگری سوخته چون لاله ایمن دارم
  51. غزل شمارهٔ ۵۶۳۱ از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم
  52. غزل شمارهٔ ۵۶۳۲ کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم
  53. غزل شمارهٔ ۵۶۳۳ چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟
  54. غزل شمارهٔ ۵۶۳۴ چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟
  55. غزل شمارهٔ ۵۶۳۵ تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟
  56. غزل شمارهٔ ۵۶۳۶ جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟
  57. غزل شمارهٔ ۵۶۳۷ چند در دایره مردم عاقل باشم؟
  58. غزل شمارهٔ ۵۶۳۸ من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم
  59. غزل شمارهٔ ۵۶۳۹ منم آن سیل که دریا نکند خاموشم
  60. غزل شمارهٔ ۵۶۴۰ تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

متن اشعار به نقل از گنجور.