پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی

فیض کاشانی

غزلیات

۹۶۱ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۶۱ در محافل شعر میخوانم گهی با آب و تاب
  2. غزل شمارهٔ ۶۲ عشق پرداز ما مرا دریاب
  3. غزل شمارهٔ ۶۳ بیمار زارم دریاب دریاب
  4. غزل شمارهٔ ۶۴ شبی رو بحق آر ای جان مخسب
  5. غزل شمارهٔ ۶۵ بده پیمانه سرشار امشب
  6. غزل شمارهٔ ۶۶ سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب
  7. غزل شمارهٔ ۶۷ بیمار زارم انت الطبیب
  8. غزل شمارهٔ ۶۸ تن خاک راه دوست کنم حسبی الحبیب
  9. غزل شمارهٔ ۶۹ گنج ابدی پیروی حق و عبادت
  10. غزل شمارهٔ ۷۰ دلم گرفت ازین خاکدان پر وحشت
  11. غزل شمارهٔ ۷۱ گرانی از بدرون آید از در جنت
  12. غزل شمارهٔ ۷۲ قد تجلی جماله جلوات
  13. غزل شمارهٔ ۷۳ یک نظر مستانه کردی عاقبت
  14. غزل شمارهٔ ۷۴ بدل و بجان زد آتش سبحات حسن و زیبت
  15. غزل شمارهٔ ۷۵ به کجا روم ز دستت به چه سان رهم ز شستت
  16. غزل شمارهٔ ۷۶ اگر راه یابم ببوم و برت
  17. غزل شمارهٔ ۷۷ گل بنفشه دمیدن گرفت گرد عذارت
  18. غزل شمارهٔ ۷۸ گفتم چه چاره سازم با عشق چاره‌سوزت
  19. غزل شمارهٔ ۷۹ اگر ساغر دهد ساقی ازین دست
  20. غزل شمارهٔ ۸۰ از عتاب تو پناهم خوی تست
  21. غزل شمارهٔ ۸۱ این تن ما از روان روشن ما روشنست
  22. غزل شمارهٔ ۸۲ ای که در راه خدایت چشم غیرت رهبرست
  23. غزل شمارهٔ ۸۳ یارب چمن حسن تو خرم ز چه آبست
  24. غزل شمارهٔ ۸۴ آهنگ جانان کرد جان ای مطرب آهنگی بس است
  25. غزل شمارهٔ ۸۵ مرا که دل زغم معصیت ورق و رقست
  26. غزل شمارهٔ ۸۶ بندهٔ او من و او خدای منست
  27. غزل شمارهٔ ۸۷ دلم پیوسته با مهرش قرین است
  28. غزل شمارهٔ ۸۸ زمستان خراباتیم پند است
  29. غزل شمارهٔ ۸۹ نه زلفست آن که دلها را کمندست
  30. غزل شمارهٔ ۹۰ کعبهٔ وصل تو پناه منست
  31. غزل شمارهٔ ۹۱ گر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست
  32. غزل شمارهٔ ۹۲ لب برلبم نه ساقیا تا جان فشانم مست مست
  33. غزل شمارهٔ ۹۳ شوریدگان عشق را ای مطرب آهنگ فناست
  34. غزل شمارهٔ ۹۴ نگارا در غمت جانم حزین است
  35. غزل شمارهٔ ۹۵ صحرا وباغ و خانه ندانم کجا خوش است
  36. غزل شمارهٔ ۹۶ گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است
  37. غزل شمارهٔ ۹۷ سبزهٔ خط تو دیدن چه خوش است
  38. غزل شمارهٔ ۹۸ سوی تو بی تاب دویدن خوش است
  39. غزل شمارهٔ ۹۹ من و هزار گدا همچو من بنزد تو هیچست
  40. غزل شمارهٔ ۱۰۰ در غمزه مستانه ساقی چه شرابست
  41. غزل شمارهٔ ۱۰۱ دمبدم دل ما را از الست پیغام است
  42. غزل شمارهٔ ۱۰۲ صورت انسان دگر معنی آن دیگر است
  43. غزل شمارهٔ ۱۰۳ زغفلت تو ترا صد حجاب در پیش است
  44. غزل شمارهٔ ۱۰۴ ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست
  45. غزل شمارهٔ ۱۰۵ راز در دل شده کره محرم کجاست
  46. غزل شمارهٔ ۱۰۶ خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست
  47. غزل شمارهٔ ۱۰۷ دل که ویران اوست آباد است
  48. غزل شمارهٔ ۱۰۸ جمال یار که پیوسته بی‌قرار خود است
  49. غزل شمارهٔ ۱۰۹ چراغ کلبه عاشق خیال دلدار است
  50. غزل شمارهٔ ۱۱۰ بیابیا که دلم در هوات بیمار است
  51. غزل شمارهٔ ۱۱۱ ذره ذره نور حق را جلوه گاهی دیگر است
  52. غزل شمارهٔ ۱۱۲ ما را زباغ حسن تو حسرت ثمر بس است
  53. غزل شمارهٔ ۱۱۳ یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش است
  54. غزل شمارهٔ ۱۱۴ دل بوفای تو نهادن خوش است
  55. غزل شمارهٔ ۱۱۵ مرا زجام خیالش شراب در پیش است
  56. غزل شمارهٔ ۱۱۶ منوش ساغر دنیا که درد ناب نماست
  57. غزل شمارهٔ ۱۱۷ رازها با اهل گفتن ز اهل عرفان خوش نماست
  58. غزل شمارهٔ ۱۱۸ بر رخ مه طلعتان زلف پریشان خوش نماست
  59. غزل شمارهٔ ۱۱۹ گنجیست معرفت که طلسمش نهفتن است
  60. غزل شمارهٔ ۱۲۰ عرصه لامکان سرای من است

متن اشعار به نقل از گنجور.