پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۶

خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست

نکرد چارهٔ این درد دُرد ناب کجاست

شکیب و صبر مفرما نماند صبر و شکیب

مزن زتاب و توان دم توان و تاب کجاست

چو نام او شنوم دل در اضطراب آید

دلست مضطرب آن جان اضطراب کجاست

شباب عمر بود وصل یار و هجران شیب

زشیب هجر بجان آمدم شباب کجاست

دلم گرفت درین خاکدان تیره و تنک

کجاست روزنه این باب حجره را و کجاست

گرفت لشکر غم ملک دل بیا مطرب

نی و کمانچه چه شد عود کور باب کجاست

بیار فیض بخوان از کتاب خود غزلی

مگر دلم بگشاید بیا کتاب کجاست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۸جمال یار که پیوسته بی‌قرار خود است
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۹چراغ کلبه عاشق خیال دلدار است
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۰بیابیا که دلم در هوات بیمار است
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۱ذره ذره نور حق را جلوه گاهی دیگر است
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۲ما را زباغ حسن تو حسرت ثمر بس است
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۳یار ما گر میل صحرا میکند صحرا خوش است
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۴دل بوفای تو نهادن خوش است
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۵مرا زجام خیالش شراب در پیش است
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.