پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۱

گر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست

کشتن از تو میزیبد بخشش از تو محبوبست

گر نوازی از لطفم ، ور گدازی از قهرم

هر چه میکنی نیکوست التفات مطلوبست

گر وفا کنی شاید ورجفا کنی باید

قهرهات مستحسن لطفهات محبوبست

جلوه های تو موزون ، غمزه های تو شیرین

نازها به جای خود ، شیوه هات مرغوبست

غمزه را چو سردادی هر چه میکند نیکوست

ناز را چو ره دادی ، هر چه میکند نیکوست

دم بدم زنی بر هم آن دو زلف خم در خم

عالمی کنی ویران ، شیوهٔ تو آشوبست

یوسف زمانی تو زبدهٔ جهانی تو

هر که قدر تو دانست ، در غم تو یعقوبست

دل به عشق دِه زاهد ، دلفسردگی عیبست

حق به هیچ نستاند ، آن دلی که معیوبست

وه چه میکند با دل ، ناله های درد آلود

در غمش بنال ای فیض ناله تو مرغوبست

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۳شوریدگان عشق را ای مطرب آهنگ فناست
  2. غزل شمارهٔ ۹۴نگارا در غمت جانم حزین است
  3. غزل شمارهٔ ۹۵صحرا وباغ و خانه ندانم کجا خوش است
  4. غزل شمارهٔ ۹۶گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است
  5. غزل شمارهٔ ۹۷سبزهٔ خط تو دیدن چه خوش است
  6. غزل شمارهٔ ۹۸سوی تو بی تاب دویدن خوش است
  7. غزل شمارهٔ ۹۹من و هزار گدا همچو من بنزد تو هیچست
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۰در غمزه مستانه ساقی چه شرابست
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.