پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی

سیف فرغانی

غزلیات

۵۸۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۲۴۱ ای دل فغان که آن بت چالاک می رود
  2. شمارهٔ ۲۴۲ رفتی و نام تو ز زبانم نمی رود
  3. شمارهٔ ۲۴۳ از نظرت روی ما ماه منور شود
  4. شمارهٔ ۲۴۴ هرکه او نام تو گوید دم او نور شود
  5. شمارهٔ ۲۴۵ نام تو گر بر زبان رانم زبانم خوش شود
  6. شمارهٔ ۲۴۶ هردم از عشق تو حال من دگرگون می‌شود
  7. شمارهٔ ۲۴۷ عشق هرجا رو نماید کفرها دین می شود
  8. شمارهٔ ۲۴۸ بی‌تو دل خسته جان نمی‌خواهد
  9. شمارهٔ ۲۴۹ دلم بوسه زآن لعل نوشین خوهد
  10. شمارهٔ ۲۵۰ دلم روی چون تو نگارین خوهد
  11. شمارهٔ ۲۵۱ هرکرا داد سعادت بلقای تو نوید
  12. شمارهٔ ۲۵۲ باز دریافتن دوست مرا چون خورشید
  13. شمارهٔ ۲۵۳ روز عمرم به زوال آمد و شب نیز رسید
  14. شمارهٔ ۲۵۴ در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید
  15. شمارهٔ ۲۵۵ ز کویی کآنچنان ماهی برآید
  16. شمارهٔ ۲۵۶ سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید
  17. شمارهٔ ۲۵۷ ازرخت در نظرم باغ وگلستان آید
  18. شمارهٔ ۲۵۸ نسیم صبح پنداری ز کوی یار می‌آید
  19. شمارهٔ ۲۵۹ بیا که بی تو مرا کار برنمی آید
  20. شمارهٔ ۲۶۰ ترا به صحبت ما سر فرو نمی‌آید
  21. شمارهٔ ۲۶۱ ترا به زمن هم نفس کم نیاید
  22. شمارهٔ ۲۶۲ حدیث عشق در گفتن نیاید
  23. شمارهٔ ۲۶۳ ای ز یاران گشته غافل از تو خود یاری نیاید
  24. شمارهٔ ۲۶۴ ای ترا تعبیه در تنگ شکر مروارید
  25. شمارهٔ ۲۶۵ ای ترا پای بر سر خورشید
  26. شمارهٔ ۲۶۶ عقل در کفر و دین سخن گوید
  27. شمارهٔ ۲۶۷ دوش در مجلس ما بود ز روی دلبر
  28. شمارهٔ ۲۶۸ شکر اندر پسته پنهان وآب حیوان در شکر
  29. شمارهٔ ۲۶۹ ای لبت نوشین زمن نیش فراقت دور دار
  30. شمارهٔ ۲۷۰ ای دل از دوست جان دریغ مدار
  31. شمارهٔ ۲۷۱ ای صبا لطفی بکن حالم به جانان عرضه دار
  32. شمارهٔ ۲۷۲ دلا این یک سخن از من نگه دار
  33. شمارهٔ ۲۷۳ بر در تو عاشقان دارند کار
  34. شمارهٔ ۲۷۴ دوش ما را از سعادت بود جانان در کنار
  35. شمارهٔ ۲۷۵ سوی صحرا شو دمی ای دوست با ما در بهار
  36. شمارهٔ ۲۷۶ ای نامه نو رسیده از یار
  37. شمارهٔ ۲۷۷ تا بکی این جور کشیدن ز یار
  38. شمارهٔ ۲۷۸ چون دل گرفت لشکر سلطان عشق یار
  39. شمارهٔ ۲۷۹ تا چند بر امید روم در سرای یار
  40. شمارهٔ ۲۸۰ ایا نموده دهانت زلعل خندان در
  41. شمارهٔ ۲۸۱ زهی ز خنده شیرینت شرمسار شکر
  42. شمارهٔ ۲۸۲ ای چو شیرین بدهان پسته بگفتارشکر
  43. شمارهٔ ۲۸۳ ای غم عشق تو چون می طرب افزای دگر
  44. شمارهٔ ۲۸۴ خورشید منی بروی پرنور
  45. شمارهٔ ۲۸۵ ای چو خورشید چشمه‌ای از نور
  46. شمارهٔ ۲۸۶ چو ماندم (من) زسلطان جهان دور
  47. شمارهٔ ۲۸۷ ای شکسته لب لعل تو بهای گوهر
  48. شمارهٔ ۲۸۸ ای سر طره تو پای دلم را زنجیر
  49. شمارهٔ ۲۸۹ ای دل وجانم شده سلطان عشقت را سریر
  50. شمارهٔ ۲۹۰ ای دل ارزنده بعشقی منت جان برمگیر
  51. شمارهٔ ۲۹۱ ای هما سایه قدم از در من بازمگیر
  52. شمارهٔ ۲۹۲ مست عشقت به خود نیاید باز
  53. شمارهٔ ۲۹۳ کبر با اهل محبت ناز با اهل نیاز
  54. شمارهٔ ۲۹۴ خمر عشقت خوردم و کردم بمستی کشف راز
  55. شمارهٔ ۲۹۵ چو خمر عشق تو خوردم سخن نگیرم باز
  56. شمارهٔ ۲۹۶ لب گل در تبسم آمد باز
  57. شمارهٔ ۲۹۷ ای رخ خوب تو آفتاب جهان سوز
  58. شمارهٔ ۲۹۸ دلبرا من از شراب عشق مخمورم هنوز
  59. شمارهٔ ۲۹۹ ایا بحسن چو شیرین بملک چون پرویز
  60. شمارهٔ ۳۰۰ ای ز شیرینی شده دام مگس

متن اشعار به نقل از گنجور.