فهرست اشعار
- رباعی شماره ۱ باز آ باز آ، چو روح در تن باز آ
- رباعی شماره ۲ در دین حق ار نبودهای مادر زا
- رباعی شماره ۳ شوخی که تمام پای بستم او را
- رباعی شماره ۴ از بس در سر هوای آن دوست مرا
- رباعی شماره ۵ ای عشق به حسن دیده در ساز مرا
- رباعی شماره ۶ رفتم بر آن نگار سیمین غبغب
- رباعی شماره ۷ هرگز دل خون گشتهام از غم نگرفت
- رباعی شماره ۸ ای گشته تو را صفات، مانع از ذات
- رباعی شماره ۹ آهم ز فراز آسمٰانها بگذشت
- رباعی شماره ۱۰ سر کردهٔ اهل دانش و دید اینست
- رباعی شماره ۱۱ از کوتهی، ار عمر درازت هوس است
- رباعی شماره ۱۲ بی عشق مباش اگر چه محض سخن است
- رباعی شماره ۱۳ آن رند که در عالم دل آگاه است
- رباعی شماره ۱۴ با درویشان کبر خود اندیش بد است
- رباعی شماره ۱۵ یک حرف مگو اگر هزارت سخن است
- رباعی شماره ۱۶ ای دل شادی به سوز ماتم این است
- رباعی شماره ۱۷ ما را غم دی و محنت فردا نیست
- رباعی شماره ۱۸ ای آن تو را بسی غم تنباکوست
- رباعی شماره ۱۹ در عشق اگر جان بدهی، جان آنست
- رباعی شماره ۲۰ آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
- رباعی شماره ۲۱ این وادی عشق طرفه شورستانی است
- رباعی شماره ۲۲ هر دل که رهین تن بود او دل نیست
- رباعی شماره ۲۳ عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
- رباعی شماره ۲۴ در عشق حکایت غم انگیز نیست
- رباعی شماره ۲۵ از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
- رباعی شماره ۲۶ این دار فنا بلند از پستی ما است
- رباعی شماره ۲۷ عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
- رباعی شماره ۲۸ در باز بروی دلم از ناز نمیکرد
- رباعی شماره ۲۹ بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
- رباعی شماره ۳۰ عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
- رباعی شماره ۳۱ ناصح چکنی زبانم از پندم مبند
- رباعی شماره ۳۲ آنانکه علم به عالم تجریدند
- رباعی شماره ۳۳ در صومعه و مدرسه دیار نبود
- رباعی شماره ۳۴ ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدود
- رباعی شماره ۳۵ مجنون که تمام محو لیلی نشود
- رباعی شماره ۳۶ یک جرعه هر آنکه از می ما نوشد
- رباعی شماره ۳۷ گاهیم چو مرده در کفن میسازد
- رباعی شماره ۳۸ گه مجنونم به دشت و کو میسازد
- رباعی شماره ۳۹ ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند
- رباعی شماره ۴۰ خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
- رباعی شماره ۴۱ هر چیز که پرتوی بتو در تابد
- رباعی شماره ۴۲ این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
- رباعی شماره ۴۳ دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود
- رباعی شماره ۴۴ تا در ره عشق پای از سر نشود
- رباعی شماره ۴۵ از خواری شاگرد و ز فخر استاد
- رباعی شماره ۴۶ تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
- رباعی شماره ۴۷ حسن عملم ز برگ کاهی پی شد
- رباعی شماره ۴۸ در گوش هر آنکه این صدا بنشیند
- رباعی شماره ۴۹ عشقم مجنون و هرزهگو میسازد
- رباعی شماره ۵۰ تا چند دلا تیره و تارت دارند
- رباعی شماره ۵۱ تا چند رضی به گیر و دارت دارند
- رباعی شماره ۵۲ ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
- رباعی شماره ۵۳ صد شکر که یادت همه از یادم برد
- رباعی شماره ۵۴ در وادی معرفت نه گیر است و نه دار
- رباعی شماره ۵۵ ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار
- رباعی شماره ۵۶ تا کی ز جفای چرخ باشم من زار
- رباعی شماره ۵۷ فریاد که سبحه در کفم شد زنار
- رباعی شماره ۵۸ چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
- رباعی شماره ۵۹ گشتیم همه روی زمین را به چراغ
- رباعی شماره ۶۰ میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف
متن اشعار به نقل از گنجور.