پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی

رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

۱۰۰ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شماره ۱ باز آ باز آ، چو روح در تن باز آ
  2. رباعی شماره ۲ در دین حق ار نبوده‌ای مادر زا
  3. رباعی شماره ۳ شوخی که تمام پای بستم او را
  4. رباعی شماره ۴ از بس در سر هوای آن دوست مرا
  5. رباعی شماره ۵ ای عشق به حسن دیده در ساز مرا
  6. رباعی شماره ۶ رفتم بر آن نگار سیمین غبغب
  7. رباعی شماره ۷ هرگز دل خون گشته‌ام از غم نگرفت
  8. رباعی شماره ۸ ای گشته تو را صفات، مانع از ذات
  9. رباعی شماره ۹ آهم ز فراز آسمٰانها بگذشت
  10. رباعی شماره ۱۰ سر کردهٔ اهل دانش و دید اینست
  11. رباعی شماره ۱۱ از کوتهی، ار عمر درازت هوس است
  12. رباعی شماره ۱۲ بی عشق مباش اگر چه محض سخن است
  13. رباعی شماره ۱۳ آن رند که در عالم دل آگاه است
  14. رباعی شماره ۱۴ با درویشان کبر خود اندیش بد است
  15. رباعی شماره ۱۵ یک حرف مگو اگر هزارت سخن است
  16. رباعی شماره ۱۶ ای دل شادی به سوز ماتم این است
  17. رباعی شماره ۱۷ ما را غم دی و محنت فردا نیست
  18. رباعی شماره ۱۸ ای آن تو را بسی غم تنباکوست
  19. رباعی شماره ۱۹ در عشق اگر جان بدهی، جان آنست
  20. رباعی شماره ۲۰ آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
  21. رباعی شماره ۲۱ این وادی عشق طرفه شورستانی است
  22. رباعی شماره ۲۲ هر دل که رهین تن بود او دل نیست
  23. رباعی شماره ۲۳ عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
  24. رباعی شماره ۲۴ در عشق حکایت غم انگیز نیست
  25. رباعی شماره ۲۵ از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
  26. رباعی شماره ۲۶ این دار فنا بلند از پستی ما است
  27. رباعی شماره ۲۷ عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
  28. رباعی شماره ۲۸ در باز بروی دلم از ناز نمیکرد
  29. رباعی شماره ۲۹ بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
  30. رباعی شماره ۳۰ عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
  31. رباعی شماره ۳۱ ناصح چکنی زبانم از پندم مبند
  32. رباعی شماره ۳۲ آنانکه علم به عالم تجریدند
  33. رباعی شماره ۳۳ در صومعه و مدرسه دیار نبود
  34. رباعی شماره ۳۴ ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدود
  35. رباعی شماره ۳۵ مجنون که تمام محو لیلی نشود
  36. رباعی شماره ۳۶ یک جرعه هر آنکه از می ما نوشد
  37. رباعی شماره ۳۷ گاهیم چو مرده در کفن میسازد
  38. رباعی شماره ۳۸ گه مجنونم به دشت و کو میسازد
  39. رباعی شماره ۳۹ ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند
  40. رباعی شماره ۴۰ خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
  41. رباعی شماره ۴۱ هر چیز که پرتوی بتو در تابد
  42. رباعی شماره ۴۲ این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
  43. رباعی شماره ۴۳ دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود
  44. رباعی شماره ۴۴ تا در ره عشق پای از سر نشود
  45. رباعی شماره ۴۵ از خواری شاگرد و ز فخر استاد
  46. رباعی شماره ۴۶ تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
  47. رباعی شماره ۴۷ حسن عملم ز برگ کاهی پی شد
  48. رباعی شماره ۴۸ در گوش هر آنکه این صدا بنشیند
  49. رباعی شماره ۴۹ عشقم مجنون و هرزه‌گو میسازد
  50. رباعی شماره ۵۰ تا چند دلا تیره و تارت دارند
  51. رباعی شماره ۵۱ تا چند رضی به گیر و دارت دارند
  52. رباعی شماره ۵۲ ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
  53. رباعی شماره ۵۳ صد شکر که یادت همه از یادم برد
  54. رباعی شماره ۵۴ در وادی معرفت نه گیر است و نه دار
  55. رباعی شماره ۵۵ ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار
  56. رباعی شماره ۵۶ تا کی ز جفای چرخ باشم من زار
  57. رباعی شماره ۵۷ فریاد که سبحه در کفم شد زنار
  58. رباعی شماره ۵۸ چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
  59. رباعی شماره ۵۹ گشتیم همه روی زمین را به چراغ
  60. رباعی شماره ۶۰ میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف

متن اشعار به نقل از گنجور.