پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

رباعی شماره ۲۱

این وادی عشق طرفه شورستانی است

غافل منشین که خوش حضورستانی است

هر دل که در او مهر بتی چهره فروخت

هر جا برود، چراغ گورستانی است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شماره ۲۳عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
  2. رباعی شماره ۲۴در عشق حکایت غم انگیز نیست
  3. رباعی شماره ۲۵از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
  4. رباعی شماره ۲۶این دار فنا بلند از پستی ما است
  5. رباعی شماره ۲۷عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
  6. رباعی شماره ۲۸در باز بروی دلم از ناز نمیکرد
  7. رباعی شماره ۲۹بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
  8. رباعی شماره ۳۰عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
همه‌ی رباعیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.