پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

رباعی شماره ۲۲

هر دل که رهین تن بود او دل نیست

در عالم دل خبر ز آب و گل نیست

راهی نبود که او بمنزل نرسد

جز راه محبت، که در او منزل نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شماره ۲۴در عشق حکایت غم انگیز نیست
  2. رباعی شماره ۲۵از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
  3. رباعی شماره ۲۶این دار فنا بلند از پستی ما است
  4. رباعی شماره ۲۷عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
  5. رباعی شماره ۲۸در باز بروی دلم از ناز نمیکرد
  6. رباعی شماره ۲۹بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
  7. رباعی شماره ۳۰عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
  8. رباعی شماره ۳۱ناصح چکنی زبانم از پندم مبند
همه‌ی رباعیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.