رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۲۵
از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
وی مشت غبار، اعتبار تو کجاست
در آمدن و بودن و رفتن مجبور
ای عاجز مضطر، اختیار تو کجاست
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۲۷عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
- رباعی شماره ۲۸در باز بروی دلم از ناز نمیکرد
- رباعی شماره ۲۹بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
- رباعی شماره ۳۰عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
- رباعی شماره ۳۱ناصح چکنی زبانم از پندم مبند
- رباعی شماره ۳۲آنانکه علم به عالم تجریدند
- رباعی شماره ۳۳در صومعه و مدرسه دیار نبود
- رباعی شماره ۳۴ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدود
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.