رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۲۷
عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
آب و آتش بهم آمیختنش را نگرید
بخدا گر دهنش، هیچ تواند کس دید
یا اگر دید توان، پس ذقنش را نگرید
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۲۹بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
- رباعی شماره ۳۰عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
- رباعی شماره ۳۱ناصح چکنی زبانم از پندم مبند
- رباعی شماره ۳۲آنانکه علم به عالم تجریدند
- رباعی شماره ۳۳در صومعه و مدرسه دیار نبود
- رباعی شماره ۳۴ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدود
- رباعی شماره ۳۵مجنون که تمام محو لیلی نشود
- رباعی شماره ۳۶یک جرعه هر آنکه از می ما نوشد
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.