پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

رباعی شماره ۱۷

ما را غم دی و محنت فردا نیست

آن را چه خوریم غم که پا بر جا نیست

یکدم فرصت به هر دو عالم ندهیم

کم فرصتی ار کند فلک با ما نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شماره ۱۹در عشق اگر جان بدهی، جان آنست
  2. رباعی شماره ۲۰آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
  3. رباعی شماره ۲۱این وادی عشق طرفه شورستانی است
  4. رباعی شماره ۲۲هر دل که رهین تن بود او دل نیست
  5. رباعی شماره ۲۳عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
  6. رباعی شماره ۲۴در عشق حکایت غم انگیز نیست
  7. رباعی شماره ۲۵از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
  8. رباعی شماره ۲۶این دار فنا بلند از پستی ما است
همه‌ی رباعیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.