پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

رباعیات

رباعی شماره ۱۶

ای دل شادی به سوز ماتم این است

بیگانه عٰالم غمی، غم این است

دوزخ به مکافات تو درمانده و تو

جنت طلبی برو جهنم این است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شماره ۱۸ای آن تو را بسی غم تنباکوست
  2. رباعی شماره ۱۹در عشق اگر جان بدهی، جان آنست
  3. رباعی شماره ۲۰آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
  4. رباعی شماره ۲۱این وادی عشق طرفه شورستانی است
  5. رباعی شماره ۲۲هر دل که رهین تن بود او دل نیست
  6. رباعی شماره ۲۳عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
  7. رباعی شماره ۲۴در عشق حکایت غم انگیز نیست
  8. رباعی شماره ۲۵از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
همه‌ی رباعیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.