رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۴۶
تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
دل مشرق انوار الهی نشود
سالک که ز سر خویش واقف گردد
او عارف اسرار کماهی نشود
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۴۸در گوش هر آنکه این صدا بنشیند
- رباعی شماره ۴۹عشقم مجنون و هرزه‌گو میسازد
- رباعی شماره ۵۰تا چند دلا تیره و تارت دارند
- رباعی شماره ۵۱تا چند رضی به گیر و دارت دارند
- رباعی شماره ۵۲ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
- رباعی شماره ۵۳صد شکر که یادت همه از یادم برد
- رباعی شماره ۵۴در وادی معرفت نه گیر است و نه دار
- رباعی شماره ۵۵ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.