رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۳۹
ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند
وی گردن سرکشانت در خم کمند
شاهست سوار گشته بر اسب سمند
یا کرده طلوع آفتاب از الوند
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۴۱هر چیز که پرتوی بتو در تابد
- رباعی شماره ۴۲این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
- رباعی شماره ۴۳دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود
- رباعی شماره ۴۴تا در ره عشق پای از سر نشود
- رباعی شماره ۴۵از خواری شاگرد و ز فخر استاد
- رباعی شماره ۴۶تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
- رباعی شماره ۴۷حسن عملم ز برگ کاهی پی شد
- رباعی شماره ۴۸در گوش هر آنکه این صدا بنشیند
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.