رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۳۸
گه مجنونم به دشت و کو میسازد
گه معقولم به گفتگو میسازد
گویند که نیکو نبود ساختگی
بس از چه نکوست آنچه او میسازد
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۴۰خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
- رباعی شماره ۴۱هر چیز که پرتوی بتو در تابد
- رباعی شماره ۴۲این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
- رباعی شماره ۴۳دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود
- رباعی شماره ۴۴تا در ره عشق پای از سر نشود
- رباعی شماره ۴۵از خواری شاگرد و ز فخر استاد
- رباعی شماره ۴۶تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
- رباعی شماره ۴۷حسن عملم ز برگ کاهی پی شد
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.