رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۴۱
هر چیز که پرتوی بتو در تابد
اندیشه مکن که نیک باشد یا بد
زنهار به جز در خرابات مکوب
کانجاست که هر که هر چه خواهد یابد
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۴۳دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود
- رباعی شماره ۴۴تا در ره عشق پای از سر نشود
- رباعی شماره ۴۵از خواری شاگرد و ز فخر استاد
- رباعی شماره ۴۶تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
- رباعی شماره ۴۷حسن عملم ز برگ کاهی پی شد
- رباعی شماره ۴۸در گوش هر آنکه این صدا بنشیند
- رباعی شماره ۴۹عشقم مجنون و هرزه‌گو میسازد
- رباعی شماره ۵۰تا چند دلا تیره و تارت دارند
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.