رضی‌الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۷
هرگز دل خون گشته‌ام از غم نگرفت
راه و روش مردم عالم نگرفت
کس یار نشد به ما که اغیار نگشت
کس مار نشد که او ز ما رَم نگرفت
رضی‌الدین آرتیمانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شماره ۹آهم ز فراز آسمٰانها بگذشت
- رباعی شماره ۱۰سر کردهٔ اهل دانش و دید اینست
- رباعی شماره ۱۱از کوتهی، ار عمر درازت هوس است
- رباعی شماره ۱۲بی عشق مباش اگر چه محض سخن است
- رباعی شماره ۱۳آن رند که در عالم دل آگاه است
- رباعی شماره ۱۴با درویشان کبر خود اندیش بد است
- رباعی شماره ۱۵یک حرف مگو اگر هزارت سخن است
- رباعی شماره ۱۶ای دل شادی به سوز ماتم این است
درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی
میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.