پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی

غزلیات

۳۲۴ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۲۴۱ چشم دام تو پر از خون دل از زاری من
  2. شمارهٔ ۲۴۲ چون نخواهی نفسی کرد نگهداری من
  3. شمارهٔ ۲۴۳ شب هجران سرآمد آمدی روز وصالست این
  4. شمارهٔ ۲۴۴ عاقل کجا و بر سر دنیا گریستن
  5. شمارهٔ ۲۴۵ لطف از اول داشت یار من به من
  6. شمارهٔ ۲۴۶ به سپهر بر شده ما ز عشق و طلب کنی تو ز مالشان
  7. شمارهٔ ۲۴۷ گشت یارم یار غیر آئین یاری را ببین
  8. شمارهٔ ۲۴۸ کشد گر هر دمم صدبار افزون کن خدای من
  9. شمارهٔ ۲۴۹ یکره ز وصل خویش مرا بهره‌مند کن
  10. شمارهٔ ۲۵۰ دلم افسرده آه سرد من بین
  11. شمارهٔ ۲۵۱ گر ز تن جانم و از سینه دل آید بیرون
  12. شمارهٔ ۲۵۲ شبی روز منست ای از تو روشن چشم داغ من
  13. شمارهٔ ۲۵۳ بود روز و شبم تا کی سیاه از دود آه من
  14. شمارهٔ ۲۵۴ مکن از حرف دشمن بیوفا ترک وفاداران
  15. شمارهٔ ۲۵۵ ای ز جورت دل عشاق به خون غوطه‌زنان
  16. شمارهٔ ۲۵۶ حاشا که زنده مانم از جور غیر و جانان
  17. شمارهٔ ۲۵۷ خوشاب بزمی که سرخوش از شراب صحبت جانان
  18. شمارهٔ ۲۵۸ تا چند بکویش ایستم من
  19. شمارهٔ ۲۵۹ از آن تنها کند پرخون دل من
  20. شمارهٔ ۲۶۰ زندگر تیغ و ریزد خون من عین مراد است این
  21. شمارهٔ ۲۶۱ بی‌تو کوشم در فنای خویشتن
  22. شمارهٔ ۲۶۲ زآنکو نروم بلبلم و جای منست این
  23. شمارهٔ ۲۶۳ به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
  24. شمارهٔ ۲۶۴ به کف پیاله به گلشن روم چسان بی‌تو
  25. شمارهٔ ۲۶۵ نی طاقت وصلت مرا نه صبر در هجران تو
  26. شمارهٔ ۲۶۶ هر سحر غلتم در خون از نسیم کوی تو
  27. شمارهٔ ۲۶۷ میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو
  28. شمارهٔ ۲۶۸ ای صبا صبحدم چون‌رسی سوی او
  29. شمارهٔ ۲۶۹ نمی‌دانم چو رفتی از قفا بینی به کس یا نه
  30. شمارهٔ ۲۷۰ چو ماه چارده دارم نگاری چارده‌ساله
  31. شمارهٔ ۲۷۱ برق جهان‌سوز حسن آن رخ افروخته
  32. شمارهٔ ۲۷۲ دلم را یار پیش ما شکسته
  33. شمارهٔ ۲۷۳ ندانم می‌کنی گاهی به غربت یاد من یا نه
  34. شمارهٔ ۲۷۴ به غربت یوسف من به زندان وطن مانده
  35. شمارهٔ ۲۷۵ من به قلزم می خیمه چون حباب زده
  36. شمارهٔ ۲۷۶ ز حجاب عشق خون شد جگرم کنم چه چاره
  37. شمارهٔ ۲۷۷ گفتم فتد کالای تو در دست من فرمود نه
  38. شمارهٔ ۲۷۸ تا کی کند یار، از من کناره
  39. شمارهٔ ۲۷۹ از پرتو مهر، شد آخر آن ماه
  40. شمارهٔ ۲۸۰ ز آن رخ افروخته و آن قامت افراخته
  41. شمارهٔ ۲۸۱ مرا حسن و عشقست زاری و لابه
  42. شمارهٔ ۲۸۲ آمد امروز یار دیرینه
  43. شمارهٔ ۲۸۳ بهر پرسیدنم ای مایهٔ ناز آمده‌ای
  44. شمارهٔ ۲۸۴ ای که با اهل هوس نرد وفا باخته‌ای
  45. شمارهٔ ۲۸۵ بنگاهی ز خودم بی‌خبر انداخته‌ای
  46. شمارهٔ ۲۸۶ گه مهر گویم گه مهت گه زهره گاهی مشتری
  47. شمارهٔ ۲۸۷ شبی بر بام ای ماه بلنداختر نمی‌آیی
  48. شمارهٔ ۲۸۸ گو در ره عشقم نرسد راهنمائی
  49. شمارهٔ ۲۸۹ ای که از باد صبا بوی کسی می‌شنوی
  50. شمارهٔ ۲۹۰ ای که می‌جویی به خوبی همچو لیلی دلبری
  51. شمارهٔ ۲۹۱ نه چون سرو است آزادی مرا زین گلشن ای قمری
  52. شمارهٔ ۲۹۲ ز وصل او که من پیوسته می‌پنداشتم روزی
  53. شمارهٔ ۲۹۳ من تشنه دشت بی‌آب بارد مگر سحابی
  54. شمارهٔ ۲۹۴ آمدی وصلت به جامم ریخت آب زندگی
  55. شمارهٔ ۲۹۵ چه شد کآتش به جانم از غضب انداختی رفتی
  56. شمارهٔ ۲۹۶ شنیدم تشنه‌ای جویای آبی
  57. شمارهٔ ۲۹۷ به گلشن بود در پرواز مرغ بند برپایی
  58. شمارهٔ ۲۹۸ زین چه خوش‌تر که درین معرکه بسمل باشی
  59. شمارهٔ ۲۹۹ چون بیتو ننالم زار در گوشه تنهائی
  60. شمارهٔ ۳۰۰ از تو من غافلم از من نه تو غافل باشی

متن اشعار به نقل از گنجور.