پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۸

ای صبا صبحدم چون‌رسی سوی او

حال من عرضه ده با سگ کوی او

مدتی شد که من از آن گلم بی‌خبر

تا رسد غافلم از کجا بوی او

از خطش شد مرا دوخته چاک دل

بخیه زد آخر این چاک را موی او

آگهی کز مژه خون دل جوشدم

گرزمی دیده لاله‌گون روی او

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۰چو ماه چارده دارم نگاری چارده‌ساله
  2. شمارهٔ ۲۷۱برق جهان‌سوز حسن آن رخ افروخته
  3. شمارهٔ ۲۷۲دلم را یار پیش ما شکسته
  4. شمارهٔ ۲۷۳ندانم می‌کنی گاهی به غربت یاد من یا نه
  5. شمارهٔ ۲۷۴به غربت یوسف من به زندان وطن مانده
  6. شمارهٔ ۲۷۵من به قلزم می خیمه چون حباب زده
  7. شمارهٔ ۲۷۶ز حجاب عشق خون شد جگرم کنم چه چاره
  8. شمارهٔ ۲۷۷گفتم فتد کالای تو در دست من فرمود نه
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.