پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۹

نمی‌دانم چو رفتی از قفا بینی به کس یا نه

مرا هست ای خدنگ جسته میل باز پس یا نه

جهاندی رخش و رفتی هست آیا در دلت میلی

که هم از نیمه‌ره کردی عنان تاب فرس یا نه

درای ناقه‌ات گردد چو گرم ناله می‌افتی

به یاد ناله‌ام از ناله زار جرس یا نه

به منزل هیچ می‌گویی چشد آن را که ماند از من

به رنگ نقش پا در گام اول بازپس یا نه

چو بینی بلبلی نالان به قیدی هیچ می‌گویی

که روزی داشتم مرغ اسیری در قفس یا نه

ترا پیوسته با اغیار بود الفت هنوز آیا

به رنگ شعله‌ای سرگرم با هر خار و خس یا نه

کنم از دوریت پیوسته فریاد و نمی‌دانم

به گوشت می‌رسد فریادم از فریادرس یا نه

گه سیرت برون از خطه تبریز یادآور

ز طغیان سرشکم شورش رود ارس یا نه

هوس مشتاق دارم رجعتش اما نمی‌دانم

که خواهم مرد و خواهد در دلم ماند این هوس یا نه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۱برق جهان‌سوز حسن آن رخ افروخته
  2. شمارهٔ ۲۷۲دلم را یار پیش ما شکسته
  3. شمارهٔ ۲۷۳ندانم می‌کنی گاهی به غربت یاد من یا نه
  4. شمارهٔ ۲۷۴به غربت یوسف من به زندان وطن مانده
  5. شمارهٔ ۲۷۵من به قلزم می خیمه چون حباب زده
  6. شمارهٔ ۲۷۶ز حجاب عشق خون شد جگرم کنم چه چاره
  7. شمارهٔ ۲۷۷گفتم فتد کالای تو در دست من فرمود نه
  8. شمارهٔ ۲۷۸تا کی کند یار، از من کناره
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.