فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ مخوان ز دیرم به کعبه زاهد که برده از کف دل من آنجا
- شمارهٔ ۲ غم دل کس به امید چه گوید دل‌ستانش را
- شمارهٔ ۳ کنم دایم ز غیرت پاسبانی پاسبانش را
- شمارهٔ ۴ مگر ز آن گل شمیمی هست باد صبحگاهی را
- شمارهٔ ۵ خوش آن ساعت که یار از لطف گردد همنشین ما را
- شمارهٔ ۶ خدا را ای نسیم احوال زار مستمندی را
- شمارهٔ ۷ ای باد بگو آن شه رعنا پسران را
- شمارهٔ ۸ به مرغی داده گردون از ازل فرخنده بالی را
- شمارهٔ ۹ ز مه رویان مهی جستم به خوبی آفتاب اما
- شمارهٔ ۱۰ شبی گریم شبی نالم ز هجرت داد از این شب‌ها
- شمارهٔ ۱۱ خضاب از خون عاشق کن نگاری کرده‌ام پیدا
- شمارهٔ ۱۲ از تنگی دل نیست به لب ره نفسم را
- شمارهٔ ۱۳ ز زلفش تارک جانم بود پیوند هر مو را
- شمارهٔ ۱۴ بامید چه جان از تن برآید ناتوانی را
- شمارهٔ ۱۵ تا کی به ما نشینی بیگانه‌وار یارا
- شمارهٔ ۱۶ کاش بیرون فتد از سینه دل زار مرا
- شمارهٔ ۱۷ ما حریف غم و پیمانه کشی پیشه ما
- شمارهٔ ۱۸ توئی که چاشنی آشتی است جنگ ترا
- شمارهٔ ۱۹ نیست کس به عهد ما یار یار خویش را
- شمارهٔ ۲۰ برون قدر من از جرگ گرفتاران شود پیدا
- شمارهٔ ۲۱ دل داد دامن از کف تا زلف یار خود را
- شمارهٔ ۲۲ تو و از ناز سرگرانی‌ها
- شمارهٔ ۲۳ گفتی شویم کی من از او او ز من جدا
- شمارهٔ ۲۴ بی‌تو مرگ آسوده سازد اضطراب دل مرا
- شمارهٔ ۲۵ نگیرد دل قرار از تاب تب بیمار هجران را
- شمارهٔ ۲۶ از عشق گلبنی است چو بلبل فغان ما
- شمارهٔ ۲۷ جانی و به کنه تو کسی پی نبرد جانا
- شمارهٔ ۲۸ بود این زخم دیگر کشته تیغ عتابش را
- شمارهٔ ۲۹ ای که دارد حسن سنگین دل گران گوش ترا
- شمارهٔ ۳۰ بر سینه خود یار نهد سینه ما را
- شمارهٔ ۳۱ چو رویت بود اگر می‌داشت خورشید جهان‌آرا
- شمارهٔ ۳۲ از پی احیای من روح روان من بیا
- شمارهٔ ۳۳ از گلشن است دور اگر آشیان ما
- شمارهٔ ۳۴ مرهم نکند فایده داغ دل ما را
- شمارهٔ ۳۵ بی‌تو گو سوزد ز برق آه گشت دل مرا
- شمارهٔ ۳۶ برجا دل و او مقابل ما
- شمارهٔ ۳۷ عنان دل بکف کودکی بود ما را
- شمارهٔ ۳۸ از انتظار مکش بیش از این فکاری را
- شمارهٔ ۳۹ درون غنچه دل خارخاری کرده‌ام پیدا
- شمارهٔ ۴۰ چه شد گاهی به حرفی آن دو لعل دلگشا بگشا
- شمارهٔ ۴۱ گل همنشین خار و خس در دامن گلزارها
- شمارهٔ ۴۲ بس که بر دل زخم جور از خار و خس باشد مرا
- شمارهٔ ۴۳ صبح شد ساقی بشو ز آیینهٔ رو زنگ خواب
- شمارهٔ ۴۴ با غیر چو میکشی می ناب
- شمارهٔ ۴۵ زهی خطت ز عرق مشک ناب در ته آب
- شمارهٔ ۴۶ شب تا سحر تو مست شکر خواب
- شمارهٔ ۴۷ صبح شد ساقی بشو از دیده خواب
- شمارهٔ ۴۸ نگارم در کنار و ساغر می بر لب است امشب
- شمارهٔ ۴۹ شب وصل است و آمد یار غیرش از قفا امشب
- شمارهٔ ۵۰ کی در دل ما جز تو کسی را گذری هست
- شمارهٔ ۵۱ جز جور کار طبع به کین مایل تو نیست
- شمارهٔ ۵۲ رفتی تو ز بزم و نه همین نشئه ز می رفت
- شمارهٔ ۵۳ جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است
- شمارهٔ ۵۴ تو را فلک به من ای ماه مهربان نگذاشت
- شمارهٔ ۵۵ اشکم بود آن گل که گلابش همه خونست
- شمارهٔ ۵۶ آنکه با من همنشین در عشق جانان من است
- شمارهٔ ۵۷ منت ز سر زلف توام یکسر مو نیست
- شمارهٔ ۵۸ تو را که چرخ به کام من از جفا نگذاشت
- شمارهٔ ۵۹ از صحن کعبه ساحت میخانه خوشتر است
- شمارهٔ ۶۰ ز الفت خوبان که سودش اشک و آهی بیش نیست
متن اشعار به نقل از گنجور.