پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۴۹

شب وصل است و آمد یار غیرش از قفا امشب

غم هجران چو فردا خواهد آمد گو بیا امشب

تو چون رفتی نه ماهی بی‌رخت نه هفته مانم

فراغم میکشد البته یا امروز یا امشب

ز هجرت سوختم دیروز و دیشب آه اگر باشم

چون دیروز از تو دور امروز و چون دیشب جدا امشب

شب هجر است و از اشگ جگر گون تا سحر بی‌او

بخون من خفته آیا خفته بی‌من او کجا امشب

ز بزمم رفت دوش و آمد امشب مردم از خجلت

که از دیشب ز هجرش مانده بودم زنده تا امشب

مگر دیشب چراغ محفل بیگانگان بودی

که از چشمت نمی‌بینم نگاه آشنا امشب

زهر شب امشبم مشتاق نالان‌تر ز هجرانش

چه خواهم گر نه مرگ خویش خواهم از خدا امشب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱جز جور کار طبع به کین مایل تو نیست
  2. شمارهٔ ۵۲رفتی تو ز بزم و نه همین نشئه ز می رفت
  3. شمارهٔ ۵۳جان بقید تنم از کوی کسی افتاده است
  4. شمارهٔ ۵۴تو را فلک به من ای ماه مهربان نگذاشت
  5. شمارهٔ ۵۵اشکم بود آن گل که گلابش همه خونست
  6. شمارهٔ ۵۶آنکه با من همنشین در عشق جانان من است
  7. شمارهٔ ۵۷منت ز سر زلف توام یکسر مو نیست
  8. شمارهٔ ۵۸تو را که چرخ به کام من از جفا نگذاشت
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.