پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲

تو و از ناز سرگرانی‌ها

من از شوق جان‌فشانی‌ها

پیش قد تو نوجوان خجل است

سرو نوخیز از جوانی‌ها

هست نخلی قدت که برنخورد

باغبانش ز باغبانی‌ها

گو کشد این دو روزه هجرانم

کرده‌ام با تو زندگانی‌ها

صوفیان را خوشست گاه سماع

بر دو کون آستین‌فشانی‌ها

من و مشتاق و درد ناکامی

تو و اغیار کامرانی‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴بی‌تو مرگ آسوده سازد اضطراب دل مرا
  2. شمارهٔ ۲۵نگیرد دل قرار از تاب تب بیمار هجران را
  3. شمارهٔ ۲۶از عشق گلبنی است چو بلبل فغان ما
  4. شمارهٔ ۲۷جانی و به کنه تو کسی پی نبرد جانا
  5. شمارهٔ ۲۸بود این زخم دیگر کشته تیغ عتابش را
  6. شمارهٔ ۲۹ای که دارد حسن سنگین دل گران گوش ترا
  7. شمارهٔ ۳۰بر سینه خود یار نهد سینه ما را
  8. شمارهٔ ۳۱چو رویت بود اگر می‌داشت خورشید جهان‌آرا
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.