پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۸

تا چند بکویش ایستم من

پندارد یار نیستم من

در باغ سحر شدم ببویش

خندید گل و گریستم من

خوش آنکه چو شاه و بنده در بزم

بنشیند یار و ایستم من

من قطره تو بحر در حقارت

پیداست بر تو چیستم من

زین زندگیم چه فیض مشتاق

گیرم بی‌یار زیستم من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۰زندگر تیغ و ریزد خون من عین مراد است این
  2. شمارهٔ ۲۶۱بی‌تو کوشم در فنای خویشتن
  3. شمارهٔ ۲۶۲زآنکو نروم بلبلم و جای منست این
  4. شمارهٔ ۲۶۳به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
  5. شمارهٔ ۲۶۴به کف پیاله به گلشن روم چسان بی‌تو
  6. شمارهٔ ۲۶۵نی طاقت وصلت مرا نه صبر در هجران تو
  7. شمارهٔ ۲۶۶هر سحر غلتم در خون از نسیم کوی تو
  8. شمارهٔ ۲۶۷میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.