پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۴

عاقل کجا و بر سر دنیا گریستن

امروز باید از غم فردا گریستن

گوشد دلم بصرفه خون و فغان کزو

باید گرفت قطره و دریا گریستن

باشد نتیجه دل پرخون عاشقان

در محفل نشاط چو مینا گریستن

یکقطره آب و بره تشنه خارها

باید مرا بآبله پا گریستن

ابریست دیده تر مجنون او که هست

کارش همین بدامن صحرا گریستن

چون شیشه شکسته مرا از هجوم شوق

باید ببزمت از همه اعضا گریستن

مشتاق غیر خار چه روید ز شوره بوم

تا کی بدشت خار تمنا گریستن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۶به سپهر بر شده ما ز عشق و طلب کنی تو ز مالشان
  2. شمارهٔ ۲۴۷گشت یارم یار غیر آئین یاری را ببین
  3. شمارهٔ ۲۴۸کشد گر هر دمم صدبار افزون کن خدای من
  4. شمارهٔ ۲۴۹یکره ز وصل خویش مرا بهره‌مند کن
  5. شمارهٔ ۲۵۰دلم افسرده آه سرد من بین
  6. شمارهٔ ۲۵۱گر ز تن جانم و از سینه دل آید بیرون
  7. شمارهٔ ۲۵۲شبی روز منست ای از تو روشن چشم داغ من
  8. شمارهٔ ۲۵۳بود روز و شبم تا کی سیاه از دود آه من
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.