پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۲

آمد امروز یار دیرینه

تازه شد خارخار دیرینه

غمم اکنون نمیخورد که مراست

غم او غمگسار دیرینه

یار دیرینه‌ایم و حیف که نیست

یار ما یار یار دیرینه

آمد و رسم دوستداری نو

کرد با دوستدار دیرینه

یاد از بنده کهن نکند

جز خداوندگار دیرینه

جوربس از تو ناامید مباد

گردد امیدوار دیرینه

کیست بر آستانه‌ات مشتاق

بنده‌ای خاکسار دیرینه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۴ای که با اهل هوس نرد وفا باخته‌ای
  2. شمارهٔ ۲۸۵بنگاهی ز خودم بی‌خبر انداخته‌ای
  3. شمارهٔ ۲۸۶گه مهر گویم گه مهت گه زهره گاهی مشتری
  4. شمارهٔ ۲۸۷شبی بر بام ای ماه بلنداختر نمی‌آیی
  5. شمارهٔ ۲۸۸گو در ره عشقم نرسد راهنمائی
  6. شمارهٔ ۲۸۹ای که از باد صبا بوی کسی می‌شنوی
  7. شمارهٔ ۲۹۰ای که می‌جویی به خوبی همچو لیلی دلبری
  8. شمارهٔ ۲۹۱نه چون سرو است آزادی مرا زین گلشن ای قمری
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.