پرش به محتوای اصلی
عبدالرحیم حائری

عبدالرحیم حائری

مجمع الاسرار

۶۲ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین اول دفتر سپاس حضرت دادار را
  2. بخش ۲ - نَعت رسول (ص) ساقیا باز از کَرَم برخیز و پرکن جام را
  3. بخش ۳ - قصائد و غزلیات شعر اول
  4. بخش ۴ - شعر دوم دل از غم یار، بی قرار است
  5. بخش ۵ - شعر سوم این دوبیت از غزلی به خاطر آمد بقیه آن فراموش شده است.
  6. بخش ۶ - شعر چهارم صبا به لطف بگو از دو زلف یار، حدیث
  7. بخش ۷ - شعر پنجم تا مُسَّلم در وجودم عشق را شد تخت و تاج
  8. بخش ۸ - شعر ششم خاصّان خدا اسیر دام دگرند
  9. بخش ۹ - شعرهفتم دل اسیر خطت ‌ای ‌تَرک‌ پسر باید کرد
  10. بخش ۱۰ - شعر هشتم بویِ جانان یافت جان، از نَکهَتِ صبح وصال
  11. بخش ۱۱ - شعر نهم معشوق ‌اگر به عاشق‌ مسکین‌ جفا کند
  12. بخش ۱۲ - شعر دهم دست طلب ز دامن مردان ره مگیر
  13. بخش ۱۳ - شعر یازدهم این ‌ابیات در جواب و اِعتذار از اشعار عارف و شاعر مغربی تبریزی، که گفته است:
  14. بخش ۱۴ - شعر دوازدهم در برِ یاری و به خود مشغولی
  15. بخش ۱۵ - شعر سیزدهم جان‌ به ‌لب‌ آمده‌ عمریست ‌بکار دل‌ خویش
  16. بخش ۱۶ - شعر چهاردهم هزار شُکر خدا را که دست تو نرسید
  17. بخش ۱۷ - شعر پانزدهم ازعَدم آمده را راحله و زاد عدم
  18. بخش ۱۸ - شعر شانزدهم بسی‌ اندیشه‌ها بر صفحۀ خاطر، رقم‌ کردم
  19. بخش ۱۹ - شعر هفدهم تا آنکه پریشانِ خیالِ تو شُدستم
  20. بخش ۲۰ - شعر هیجدهم تا به دامِ غمِ عشق تو گرفتار شدم
  21. بخش ۲۱ - شعر نوزدهم تا عَزم کوی آن بُت طَنّاز کرده‌ایم
  22. بخش ۲۲ - شعر بیستم تَرک سر گفتم و پا در ره جانانه زدم
  23. بخش ۲۳ - شعر بیست و یکم دو اسبه پیک اجل می‌کشاندت به عدم
  24. بخش ۲۴ - شعر بیست و دوّم ما شیشۀ نام و ننگ ‌برسنگ زدیم
  25. بخش ۲۵ - شعر بیست و سوّم ما سر به رضای دوست دادیم
  26. بخش ۲۶ - شعر بیست و چهارم سر به پیش تیغ تو ما ای صَنم بنهاده‌ایم
  27. بخش ۲۷ - شعر بیست و پنجم دین و دنیا بباد، یعنی من
  28. بخش ۲۸ - شعر بیست و ششم ای نالۀ افکار من، با هِجر او مَربوق شو
  29. بخش ۲۹ - شعر بیست و هفتم ای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنی
  30. بخش ۳۰ - شعر بیست هشتم تا تو دو زلف ‌را چنین، پیچش و تاب‌ می‌دهی
  31. بخش ۳۱ - شعر بیست و نهم یا رب از رحمت‌ نظر فرما به سوی حائری
  32. بخش ۳۲ - رباعیّات رباعی اول
  33. بخش ۳۳ - رباعی دوم ای بی خبر از خویش، خبر نیست ترا
  34. بخش ۳۴ - رباعی سوم گر راهروئی براستی این، راه است
  35. بخش ۳۵ - رباعی چهارم یا رب همه عمرم به خطا گر بگذشت
  36. بخش ۳۶ - رباعی پنجم بُستانِ شباب و عمرم بی بر گردید
  37. بخش ۳۷ - رباعی ششم در بستر وصلِ یار، باید آسود
  38. بخش ۳۸ - رباعی هفتم نیم رخِ خود، یار پریچهره نمود
  39. بخش ۳۹ - رباعی هشتم ای دل به درست بودن خویش، مکوش
  40. بخش ۴۰ - رباعی نهم گر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش
  41. بخش ۴۱ - رباعی دهم از هستیِ خویش بی تو من بیزارم
  42. بخش ۴۲ - رباعی یازدهم با مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام
  43. بخش ۴۳ - رباعی دوازدهم گر دست دهد، رو به کنارش بنشین
  44. بخش ۴۴ - رباعی سیزدهم با او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری
  45. بخش ۴۵ - رباعی چهاردهم تا آنکه تو از هستی خود با خبری
  46. بخش ۴۶ - رباعی پانزدهم بطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائی
  47. بخش ۴۷ - فردیّات ۱- پشت ‌پا بر دنیی ‌وعُقبی ‌زدن‌ سهل ‌است‌، سهل
  48. بخش ۴۸ - فی المُفترقّات دل از غم مِحنت زمانه
  49. بخش ۴۹ - پیغام رمزیا از مددِ طالع فرخندۀ تو
  50. بخش ۵۰ - در تعیین طالع وقت شمس در هر خانه‌ای شد از بروج
  51. بخش ۵۱ - تاریخ وفات والدی المبرور، الحاج شیخ عبدالحسین قُدّس سِرُّه عَبدُالحُسَینِ الحَبرُ هَیَّنَالَهُ
  52. بخش ۵۲ - مثنوی (معراج نامه) دوش پیری، زِیت فکر افروز شد
  53. بخش ۵۳ - فراق نامه دلم چون شد به دام تو گرفتار
  54. بخش ۵۴ - قَاعِدَةٌ حَائِرِیَّةٌ فِی جَفرِ الجَامِعِ (جَعَلَ اللهُ عَلَیهَا سِترًا وَ حِجَابًا عَنِ الجُهَّالِ «وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ») ترجمه: «این یک قاعده و روش «حائری» در کتاب جَفر جامع است. خداوند بر این قاعده، پوشش
  55. بخش ۵۵ - مقدمه (بر علوم جفر) تمام عوالم ز بالا و پست
  56. بخش ۵۶ - مقصود (بر علوم جفر) فلک چون اساس و نظیره زمین
  57. بخش ۵۷ - انجام کلام و اِعتذار از کِرام قطعه
  58. بخش ۵۸ - تاریخ وفات الوالد المَرحوم‌ الحاج شیخ عبدالحسین (رَوَّح‌َاللّه ‌ُروحَهُ الشَریف) عَبدُالحُسینِ ‌الحِبرُ، یا طوبَی لَهُ
  59. بخش ۵۹ - احکام حج فَازَ مَنْ فِی ثَانِی الْأَیَّامِ إِذَا وَافَی الْغُرُوبَا
  60. بخش ۶۰ - بهارّیه مگو که بار گرانست بر طبیعت دین

متن اشعار به نقل از گنجور.