فهرست اشعار
- بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین اول دفتر سپاس حضرت دادار را
- بخش ۲ - نَعت رسول (ص) ساقیا باز از کَرَم برخیز و پرکن جام را
- بخش ۳ - قصائد و غزلیات شعر اول
- بخش ۴ - شعر دوم دل از غم یار، بی قرار است
- بخش ۵ - شعر سوم این دوبیت از غزلی به خاطر آمد بقیه آن فراموش شده است.
- بخش ۶ - شعر چهارم صبا به لطف بگو از دو زلف یار، حدیث
- بخش ۷ - شعر پنجم تا مُسَّلم در وجودم عشق را شد تخت و تاج
- بخش ۸ - شعر ششم خاصّان خدا اسیر دام دگرند
- بخش ۹ - شعرهفتم دل اسیر خطت ای تَرک پسر باید کرد
- بخش ۱۰ - شعر هشتم بویِ جانان یافت جان، از نَکهَتِ صبح وصال
- بخش ۱۱ - شعر نهم معشوق اگر به عاشق مسکین جفا کند
- بخش ۱۲ - شعر دهم دست طلب ز دامن مردان ره مگیر
- بخش ۱۳ - شعر یازدهم این ابیات در جواب و اِعتذار از اشعار عارف و شاعر مغربی تبریزی، که گفته است:
- بخش ۱۴ - شعر دوازدهم در برِ یاری و به خود مشغولی
- بخش ۱۵ - شعر سیزدهم جان به لب آمده عمریست بکار دل خویش
- بخش ۱۶ - شعر چهاردهم هزار شُکر خدا را که دست تو نرسید
- بخش ۱۷ - شعر پانزدهم ازعَدم آمده را راحله و زاد عدم
- بخش ۱۸ - شعر شانزدهم بسی اندیشهها بر صفحۀ خاطر، رقم کردم
- بخش ۱۹ - شعر هفدهم تا آنکه پریشانِ خیالِ تو شُدستم
- بخش ۲۰ - شعر هیجدهم تا به دامِ غمِ عشق تو گرفتار شدم
- بخش ۲۱ - شعر نوزدهم تا عَزم کوی آن بُت طَنّاز کردهایم
- بخش ۲۲ - شعر بیستم تَرک سر گفتم و پا در ره جانانه زدم
- بخش ۲۳ - شعر بیست و یکم دو اسبه پیک اجل میکشاندت به عدم
- بخش ۲۴ - شعر بیست و دوّم ما شیشۀ نام و ننگ برسنگ زدیم
- بخش ۲۵ - شعر بیست و سوّم ما سر به رضای دوست دادیم
- بخش ۲۶ - شعر بیست و چهارم سر به پیش تیغ تو ما ای صَنم بنهادهایم
- بخش ۲۷ - شعر بیست و پنجم دین و دنیا بباد، یعنی من
- بخش ۲۸ - شعر بیست و ششم ای نالۀ افکار من، با هِجر او مَربوق شو
- بخش ۲۹ - شعر بیست و هفتم ای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنی
- بخش ۳۰ - شعر بیست هشتم تا تو دو زلف را چنین، پیچش و تاب میدهی
- بخش ۳۱ - شعر بیست و نهم یا رب از رحمت نظر فرما به سوی حائری
- بخش ۳۲ - رباعیّات رباعی اول
- بخش ۳۳ - رباعی دوم ای بی خبر از خویش، خبر نیست ترا
- بخش ۳۴ - رباعی سوم گر راهروئی براستی این، راه است
- بخش ۳۵ - رباعی چهارم یا رب همه عمرم به خطا گر بگذشت
- بخش ۳۶ - رباعی پنجم بُستانِ شباب و عمرم بی بر گردید
- بخش ۳۷ - رباعی ششم در بستر وصلِ یار، باید آسود
- بخش ۳۸ - رباعی هفتم نیم رخِ خود، یار پریچهره نمود
- بخش ۳۹ - رباعی هشتم ای دل به درست بودن خویش، مکوش
- بخش ۴۰ - رباعی نهم گر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش
- بخش ۴۱ - رباعی دهم از هستیِ خویش بی تو من بیزارم
- بخش ۴۲ - رباعی یازدهم با مِهر توتا مُهرۀ دل باختهام
- بخش ۴۳ - رباعی دوازدهم گر دست دهد، رو به کنارش بنشین
- بخش ۴۴ - رباعی سیزدهم با او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری
- بخش ۴۵ - رباعی چهاردهم تا آنکه تو از هستی خود با خبری
- بخش ۴۶ - رباعی پانزدهم بطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائی
- بخش ۴۷ - فردیّات ۱- پشت پا بر دنیی وعُقبی زدن سهل است، سهل
- بخش ۴۸ - فی المُفترقّات دل از غم مِحنت زمانه
- بخش ۴۹ - پیغام رمزیا از مددِ طالع فرخندۀ تو
- بخش ۵۰ - در تعیین طالع وقت شمس در هر خانهای شد از بروج
- بخش ۵۱ - تاریخ وفات والدی المبرور، الحاج شیخ عبدالحسین قُدّس سِرُّه عَبدُالحُسَینِ الحَبرُ هَیَّنَالَهُ
- بخش ۵۲ - مثنوی (معراج نامه) دوش پیری، زِیت فکر افروز شد
- بخش ۵۳ - فراق نامه دلم چون شد به دام تو گرفتار
- بخش ۵۴ - قَاعِدَةٌ حَائِرِیَّةٌ فِی جَفرِ الجَامِعِ (جَعَلَ اللهُ عَلَیهَا سِترًا وَ حِجَابًا عَنِ الجُهَّالِ «وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ») ترجمه: «این یک قاعده و روش «حائری» در کتاب جَفر جامع است. خداوند بر این قاعده، پوشش
- بخش ۵۵ - مقدمه (بر علوم جفر) تمام عوالم ز بالا و پست
- بخش ۵۶ - مقصود (بر علوم جفر) فلک چون اساس و نظیره زمین
- بخش ۵۷ - انجام کلام و اِعتذار از کِرام قطعه
- بخش ۵۸ - تاریخ وفات الوالد المَرحوم الحاج شیخ عبدالحسین (رَوَّحَاللّه ُروحَهُ الشَریف) عَبدُالحُسینِ الحِبرُ، یا طوبَی لَهُ
- بخش ۵۹ - احکام حج فَازَ مَنْ فِی ثَانِی الْأَیَّامِ إِذَا وَافَی الْغُرُوبَا
- بخش ۶۰ - بهارّیه مگو که بار گرانست بر طبیعت دین
متن اشعار به نقل از گنجور.