پرش به محتوای اصلی
عبدالرحیم حائری عبدالرحیم حائری

مجمع الاسرار

بخش ۴۰ - رباعی نهم

گر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش

ور گرم شدی، بسوز پنهان و مَجوش

گر دَمدمه‌ای ز عشق، آموزندت

دم درکش و بنشین به کناری، خاموش

ادامه‌ی مجمع الاسرار

  1. بخش ۴۲ - رباعی یازدهمبا مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام
  2. بخش ۴۳ - رباعی دوازدهمگر دست دهد، رو به کنارش بنشین
  3. بخش ۴۴ - رباعی سیزدهمبا او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری
  4. بخش ۴۵ - رباعی چهاردهمتا آنکه تو از هستی خود با خبری
  5. بخش ۴۶ - رباعی پانزدهمبطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائی
  6. بخش ۴۷ - فردیّات۱- پشت ‌پا بر دنیی ‌وعُقبی ‌زدن‌ سهل ‌است‌، سهل
  7. بخش ۴۸ - فی المُفترقّاتدل از غم مِحنت زمانه
  8. بخش ۴۹ - پیغامرمزیا از مددِ طالع فرخندۀ تو
همه‌ی مجمع الاسرار ←

عبدالرحیم حائری درباره‌ی عبدالرحیم حائری

عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است. وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.