پرش به محتوای اصلی
عبدالرحیم حائری عبدالرحیم حائری

مجمع الاسرار

بخش ۴۲ - رباعی یازدهم

با مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام

با غیر تو از وفا نپرداخته‌ام

آئین تو چون جور و جفا و ستم است

با جور و جفا و سِتَمت ساخته‌ام

ادامه‌ی مجمع الاسرار

  1. بخش ۴۴ - رباعی سیزدهمبا او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری
  2. بخش ۴۵ - رباعی چهاردهمتا آنکه تو از هستی خود با خبری
  3. بخش ۴۶ - رباعی پانزدهمبطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائی
  4. بخش ۴۷ - فردیّات۱- پشت ‌پا بر دنیی ‌وعُقبی ‌زدن‌ سهل ‌است‌، سهل
  5. بخش ۴۸ - فی المُفترقّاتدل از غم مِحنت زمانه
  6. بخش ۴۹ - پیغامرمزیا از مددِ طالع فرخندۀ تو
  7. بخش ۵۰ - در تعیین طالع وقتشمس در هر خانه‌ای شد از بروج
  8. بخش ۵۱ - تاریخ وفات والدی المبرور، الحاج شیخ عبدالحسین قُدّس سِرُّهعَبدُالحُسَینِ الحَبرُ هَیَّنَالَهُ
همه‌ی مجمع الاسرار ←

عبدالرحیم حائری درباره‌ی عبدالرحیم حائری

عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است. وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.