عبدالرحیم حائری
بخش ۴۴ - رباعی سیزدهم
با او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری
شرط است که دل زغیر او برداری
با دوست غیور است و به بیگانه غفور
این هر دو بود، شرایط دلداری
عبدالرحیم حائری
ادامه‌ی مجمع الاسرار
- بخش ۴۶ - رباعی پانزدهمبطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائی
- بخش ۴۷ - فردیّات۱- پشت پا بر دنیی وعُقبی زدن سهل است، سهل
- بخش ۴۸ - فی المُفترقّاتدل از غم مِحنت زمانه
- بخش ۴۹ - پیغامرمزیا از مددِ طالع فرخندۀ تو
- بخش ۵۰ - در تعیین طالع وقتشمس در هر خانه‌ای شد از بروج
- بخش ۵۱ - تاریخ وفات والدی المبرور، الحاج شیخ عبدالحسین قُدّس سِرُّهعَبدُالحُسَینِ الحَبرُ هَیَّنَالَهُ
- بخش ۵۲ - مثنوی (معراج نامه)دوش پیری، زِیت فکر افروز شد
- بخش ۵۳ - فراق نامهدلم چون شد به دام تو گرفتار
درباره‌ی عبدالرحیم حائری
عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است. وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.