پرش به محتوای اصلی
عبدالرحیم حائری عبدالرحیم حائری

مجمع الاسرار

بخش ۴۳ - رباعی دوازدهم

گر دست دهد، رو به کنارش بنشین

ور نه به طریق انتظارش بنشین

گر در حَرمِ وصال راهت ندهند

رو بر سر خاک رهگذارش بنشین

ادامه‌ی مجمع الاسرار

  1. بخش ۴۵ - رباعی چهاردهمتا آنکه تو از هستی خود با خبری
  2. بخش ۴۶ - رباعی پانزدهمبطاعت کوش اگر خواهی در توحید بگشائی
  3. بخش ۴۷ - فردیّات۱- پشت ‌پا بر دنیی ‌وعُقبی ‌زدن‌ سهل ‌است‌، سهل
  4. بخش ۴۸ - فی المُفترقّاتدل از غم مِحنت زمانه
  5. بخش ۴۹ - پیغامرمزیا از مددِ طالع فرخندۀ تو
  6. بخش ۵۰ - در تعیین طالع وقتشمس در هر خانه‌ای شد از بروج
  7. بخش ۵۱ - تاریخ وفات والدی المبرور، الحاج شیخ عبدالحسین قُدّس سِرُّهعَبدُالحُسَینِ الحَبرُ هَیَّنَالَهُ
  8. بخش ۵۲ - مثنوی (معراج نامه)دوش پیری، زِیت فکر افروز شد
همه‌ی مجمع الاسرار ←

عبدالرحیم حائری درباره‌ی عبدالرحیم حائری

عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است. وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.