بخش ۳۴ - رباعی سوم

ادامه‌ی مجمع الاسرار

1. بخش ۳۶ - رباعی پنجمبُستانِ شباب و عمرم بی بر گردید
2. بخش ۳۷ - رباعی ششمدر بستر وصلِ یار، باید آسود
3. بخش ۳۸ - رباعی هفتمنیم رخِ خود، یار پریچهره نمود
4. بخش ۳۹ - رباعی هشتمای دل به درست بودن خویش، مکوش
5. بخش ۴۰ - رباعی نهمگر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش
6. بخش ۴۱ - رباعی دهماز هستیِ خویش بی تو من بیزارم
7. بخش ۴۲ - رباعی یازدهمبا مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام
8. بخش ۴۳ - رباعی دوازدهمگر دست دهد، رو به کنارش بنشین