پرش به محتوای اصلی
عبدالرحیم حائری عبدالرحیم حائری

مجمع الاسرار

بخش ۳۳ - رباعی دوم

ای بی خبر از خویش، خبر نیست ترا

پس ماندی و از پیش، خبر نیست ترا

تو زادۀ عشقیّ و وفایت کیش است

زین نسبت و زین کیش خبر نیست ترا

ادامه‌ی مجمع الاسرار

  1. بخش ۳۵ - رباعی چهارمیا رب همه عمرم به خطا گر بگذشت
  2. بخش ۳۶ - رباعی پنجمبُستانِ شباب و عمرم بی بر گردید
  3. بخش ۳۷ - رباعی ششمدر بستر وصلِ یار، باید آسود
  4. بخش ۳۸ - رباعی هفتمنیم رخِ خود، یار پریچهره نمود
  5. بخش ۳۹ - رباعی هشتمای دل به درست بودن خویش، مکوش
  6. بخش ۴۰ - رباعی نهمگر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش
  7. بخش ۴۱ - رباعی دهماز هستیِ خویش بی تو من بیزارم
  8. بخش ۴۲ - رباعی یازدهمبا مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام
همه‌ی مجمع الاسرار ←

عبدالرحیم حائری درباره‌ی عبدالرحیم حائری

عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است. وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.